Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Zèg dat dan!

Zèg dat dan!

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik heb ‘m ook maar ingevuld. Het werkbelevingsonderzoek. Ook wel de medewerkerstevredenheidsenquête genoemd. Ook wel medewerkerswerkbelevingsonderzoek. Ik houd niet van enquêtes maar vond het zo zielig voor het College van Bestuur dat ons speciaal een berichtje stuurde met de vraag of we “graag naar ons werk komen”. En of we het maar wilden invullen, want dan krijgen ze een beter beeld van onze gevoelens en “zo hopen wij samen met u te verbeteren”.

O god, dacht ik, daar begint het al, en ik heb de enquête zelf nog niet eens aangeklikt! Dat taalgebruik! Ze willen samen met mij verbeteren, maar wat? Ik mis het lijdend voorwerp. Dus sla ik de allernieuwste Van Dale er op na en zie dat de aller-allerlaatste betekenis van verbeteren de onovergankelijke vorm is, en dan betekent het: beter worden. Zèg dat dan! Ze willen dus samen met mij beter worden. Waren we ziek dan? Of moeten we ergens beter in worden? Waarin? Joost mag het weten.

Nou goed, ik begin manmoedig aan vraag 1: Moet u extra hard werken om iets gedaan te krijgen? De moed zakt me meteen in de schoenen. Wat bedoelen ze hier nou weer mee? Moet ik van iemand iets gedaan krijgen? Van mijn baas, mijn collega’s? Of bedoelen ze dat ik extra hard moet werken om überhaupt iets uit mijn handen te krijgen? Dat het met gewoon werken, laat staan hard werken, niet lukt. Dus ik denk: deze vraag sla ik maar over. Maar ho, dat gaat zomaar niet! Geen antwoord, dan ook geen volgend schermpje.

En dan had ik, jammer jammer, toch wat hoogstandjes gemist. Zoals deze: wordt u in uw werk geconfronteerd met dingen die u persoonlijk raken? Natuurlijk, elke dag! Vooral sinds ik als speciale gezant van de tsaar door de instelling zwerf. Ik ben een gevoelig mens. Dus ik huil van pure ontroering als ik een decaan of een directeur ontmoet die daadwerkelijk luistert naar zijn ondergeschikten. Ik snotter bij een bevlogen docent, ik snik bij een geïnspireerd werkoverleg.

Het is een raadselachtig volkje, de enquêteurs van deze wereld. Wat te denken van: mijn leidinggevende schept mogelijkheden om mijn werkvermogen te verbeteren. Dat is dan bijvoorbeeld waar, of helemaal niet waar, of eerder waar. Hè, eerder waar? Nu niet meer? Of bedoelen ze dat niet? En kan iemand me uitleggen wat ik moet verstaan onder werkvermogen?

Ach, ik word er zo moe van. Nu verschijnt er weer een rubriekje met de kop: innovative creative citizenship behavior. Hullep!!! Worden we hier ineens als burger aangesproken, in het Angelsaksisch nog wel.

Even verderop gaat het erover of mijn werkinspanningen … in verhouding zijn met wat ik er voor terug krijg. Bij de puntjes mag je iets invullen, van ‘helemaal niet’ tot ‘in zeer sterke mate’. Nou, ik vul natuurlijk het eerste in, ‘helemaal niet’, want ik krijg maar een schijntje voor al mijn inspanningen. Ik ga mijn salarisschaal niet verklappen maar, lezer, er zijn in deze instelling lieden die véél meer betaald krijgen voor véél minder werk! Of zouden de enquêteurs weer eens iets anders bedoelen? Waardering of zo? Tja, wie zal het zeggen!

Maar het mooiste vergeet ik bijna: Mijn werk brengt mij in vervoering. En dan mag u invullen of dat eens per jaar is, of per maand, of dagelijks etc. Zullen we met z’n allen dat laatste aankruisen? Dat we dagelijks in vervoering worden gebracht door alles wat ons binnen de muren van onze pracht-UM overkomt? Inclusief deze enquête?

Albert Bergbroeder

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: