Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Even levelen

Even levelen

Medewerkerscolumn

De plastic wieltjes protesteren hoorbaar terwijl ik met enige spoed de flip-over naar de collegezaal rijd. De grote zaal, waar ik vijf minuten eerder was binnengelopen, zat vol, maar het ouderwetse groene krijtbord bevond zich niet op de plek waar ik het had verwacht; er was helemaal geen bord! Wel was er een prachtige audiovisuele opstelling met aanraakscherm, maar die had ik niet nodig. En zo begon ik iets te laat met een overhaast gehaalde flip-over. Gek genoeg was de waardering voor het college van de studenten, ondanks de vertraging, nadien groot.
Hoe docent en student het onderwijs beleven is sterk afhankelijk van het cognitieve niveau. Zo weet ik dat op middelbare scholen het toch veel moeilijker kan zijn voor de docent te synchroniseren met de belevingswereld van de scholieren. Op lagere scholen speelt daarnaast ook nog een gender issue, zo heb ik begrepen.  Daar waar meisjes vaak netjes in de pas lopen en geruisloos tegemoet komen aan de vraag van de leraar, schijnen de luidruchtige hoog energetische jongens toenemend moeite te hebben met de eisen en spelregels  van het huidige onderwijssysteem. De omvang van de klassen, remedial teaching voor sommigen en de voortdurend veranderende eisen maken het voor de docenten ook niet gemakkelijk iedereen te geven dat het best past bij hem of haar en om interactief contact te houden met de leerlingen.
College geven is een wezenlijk en waardevol onderdeel van mijn taken. Toch moet het een beetje tussen de soep en aardappelen door, want de kliniekdruk is groot. Eenrichtingsverkeer met een grijs gedraaide presentatie is dan verleidelijk, maar geeft geen enkele bevrediging. Het wordt pas echt inspirerend als er interactie ontstaat. Juist als je de kinetiek van al die gemotiveerde slimmeriken weet te vangen, dan ontstaat er een productieve energieke dynamiek.
De faculteit biedt fantastische mogelijkheden om als docent prachtig te presenteren met beeld en geluid. Maar de ervaring leert dat het zowel voor studenten als docenten niet altijd zo mooi hoeft te zijn. Gewoon een bord en iets om te schrijven vormen een prima verbindend vehiculum om iets uit te leggen en te testen of de boodschap is overgekomen.
Tevreden rijd ik na afloop met de flip-over terug. De wieltjes glijden geruisloos over de vloer. Een student, telefonisch druk in gesprek hoor ik zeggen dat ze ‘even wil levelen’ want ‘begrijp er niets meer van’. Even levelen, dat had ik dus net gedaan.

Marc Spaanderman, hoogleraar verloskunde

Deze column is geschreven op persoonlijke titel

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: