Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Sorry to be a bit rude”

“Sorry to be a bit rude”

Medewerkerscolumn

Het is een bekend mechanisme: als je langere tijd in het buitenland zit, realiseer je je waar je thuishoort. Althans: waar je vandaan komt. In mijn geval: uit Nederland. Het mooie van het internationale karakter van onze universiteit is dat dit besef ook gewoon hier thuis, in Maastricht, doordringt. De dagelijkse omgang met buitenlandse collega’s en studenten is in veel opzichten een verrijking, hoewel soms een ietwat pijnlijke.
Zo word ik me pijnlijk bewust van het feit hoe wij Nederlanders met elkaar, en dus ook met anderen omgaan. Het wordt vaker gezegd: wij zijn zo direct en duidelijk. “They speak in a friendly tone in rather short, clear, sober sentences lacking any form of politeness or courtesy”, wordt de expat op internet uitgelegd, en ik denk niet dat dit valt te ontkennen. “Being very nice may awaken their suspicion that one is in need of a special favour. Politeness may also cause irritation as it is considered a waste of time.” Inderdaad, zeer herkenbaar.

Ik bedenk dat je op verschillende manieren kunt reageren op bovenstaande constateringen. Je kunt vinden dat ‘ze’ er maar mee moeten leren leven, dit is nu eenmaal hoe wij het in Nederland doen. Of je kunt je vreselijk gaan zitten schamen, maar dat lost ook niks op. Het mooie van het leven in een internationale omgeving is dat de nuance het langzaam maar zeker wint. Het lijkt misschien niet altijd zo, maar we bewegen steeds meer naar elkaar toe. Wat helpt is dat de nieuwe collega’s allerlei aspecten van ons gedrag zien waar ik me niet van bewust was. Het heeft te maken met onze egalitaire en open samenleving, en daar maken ze graag deel van uit. In al hun botheid zijn Nederlanders zo opgewekt, hoor ik wel eens, en ook dat vinden ze prettig.  

Wij op onze beurt doen ons best ons wat aan te passen. Hoewel het ons niet gemakkelijk af gaat, en het soms ronduit overdreven voelt, proberen we wat meer hoffelijkheid te tonen. We zien ook de voordelen van een meer indirecte manier van kritiek leveren, het voorkomt immers gezichtsverlies en confrontaties. Soms willen we gewoon duidelijk zijn, maar hebben we geleerd om het netjes in te leiden: “Sorry to be a bit rude, but…” En soms word je verrast door een buitenlandse collega die ’s ochtends in de gang tegen je zegt: “Wat zie jij er slecht uit vandaag.” Botheid vermengd met oprechte bezorgdheid: ik had het als Nederlander niet beter kunnen zeggen.

Klaartje Peters, hoogleraar Local and Regional Governance

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: