Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Gedreven, open en transparant

Gedreven, open en transparant

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts/Simone Golob

Silvia Evers geïnspireerd door Paul Knipschild

Het was haar allereerste werkplek, de vakgroep epidemiologie, begin jaren negentig. Een inspirerende en stimulerende omgeving, vindt Silvia Evers, hoogleraar Public Health Technology Assessment. Ze is niet de enige; ongeveer een derde van de groep schopte het tot hoogleraar. Niet in de laatste plaats dankzij de vakgroepvoorzitter in die tijd: Paul Knipschild.

“Het was een dynamische groep, waarin veel werd gediscussieerd. We presenteerden ons onderzoek aan elkaar en bespraken artikelen en boeken”, vertelt Evers. “Paul was een atypische hoogleraar, met zijn luide bulderende stem. Hij was wars van enige conventie. Je zag hem niet in driedelig pak; zijn werkkleding was wat hij die dag toevallig aan had.”

Belangrijk punt voor Knipschild, die nu met emeritaat is, was het bedrijven van goede wetenschap. “De onderwerpen die de Nieuwe Universiteit nu aankaart, over openheid en transparantie, en de discussie in de academische wereld over plagiaat en sjoemelen met data – daar had hij het toen al over. Hij was heel gedreven. De omgeving kan geen reden zijn om geen goed onderzoek te doen, zei hij. Ik deed bijvoorbeeld onderzoek binnen de geestelijke gezondheidszorg. Een complexe omgeving; patiënten weigeren zorg, worden onvrijwillig behandeld, zijn soms zelfs ziek gelukkiger. Dan kun je concessies doen om het voor jezelf makkelijker te maken, maar dat doet afbreuk aan je onderzoek. Ben eerlijk over de stappen die je zet, de dingen die mis zijn gegaan, eventuele fouten die je hebt gemaakt en wat je daarna hebt gedaan.”

Knipschild richtte zich niet alleen op de inhoudelijke kant van het vak, hij interesseerde zich ook voor de persoonlijke levens van de wetenschappers. “Als je om zes uur nog aan het werk was, kwam hij op je deur kloppen; of je niet eens naar huis moest gaan. En iedere dag om 11.00 uur hadden we een gezamenlijke koffiepauze. Daar ging het over alles wat mensen bezighield: van de wereldpolitiek tot wat er thuis speelde. De steun die je zo krijgt van collega’s is heel belangrijk voor het werkplezier.”

Die menselijke factor probeert Evers zelf ook toe te passen. “Al komen we tegenwoordig niet meer aan zulke koffiepauzes toe. Dat is de tijdgeest denk ik, dat we daar geen tijd meer voor hebben.” Daarnaast deelt ze Knipschilds liefde voor openheid en transparantie. “Binnen het onderzoek, maar ook binnen de vakgroep. Hij hield ons op de hoogte van wat er speelde op de universiteit. Er was natuurlijk wel enige structuur, maar de groep was een democratie, leeftijd of status speelden geen rol bij het geven van je mening. Dat vind ik heel belangrijk, jonge mensen moeten ook gehoord worden.”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)