Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Laat ons met rust!

Laat ons met rust!

Mij is door mijn begeleidend redacteur verzocht om deze keer een stukje te schrijven over veertig jaar UM. Of over de volgende veertig jaar.

Ik houd niet van opdrachten. En ik hou er helemaal niet van om ergens ingeluisd te worden. Zie pagina 2 van dit nummer. Lees het niet, mensen, sla het over, in een moment van zwakheid ben ik blijven zitten en zijn mij impertinente vragen gesteld waar ik soms nog antwoord op gegeven heb ook. Zoiets overkomt je in een universiteit als de onze. Dat je in een richting wordt gedwongen die je niet wilt. Dat ze je afdeling gaan reorganiseren en jij je werk voortaan op een andere kamer, met een andere collega mag doen - en dan is het ook nog ànder werk. Of dat ze je willen flexibiliseren zodat je niet eens een eigen kamer meer hèbt. Dan mag je dagelijks met zo’n troosteloos rolkoffertje op zoek naar een bureau. Of ze zeggen dat je vanwege de efficiëntie, of de roosters, of de nieuwe tijd en de eisen die die stelt, voortaan ook ’s avonds mag werken. Mag!

Dus als ik iets te wensen heb is het wel dit: dat we met rust gelaten worden. Door onze bazen, door ons hoge College, door Den Haag, en zeker door al die veeleisende studenten die denken dat de universitaire medewerkers op aarde zijn om ellenlange klaagzangen aan te horen over de pietluttigste onderwerpjes. Want alleen met en in rust bereiken wij grote hoogten, nietwaar?

Nu moet ik wel toegeven dat wij, de unimedewerkers, de hoogste baas aan onze zijde hebben. Germanicus kondigde op de nieuwjaarsborrel een ‘gewoon jaar’ aan, als ik zijn Duingels goed begrepen heb. Dat vind ik wel een topstaaltje van culturele assimilatie. ‘Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’, en ‘gewoon goed is ook goed’. Van die dingen.

Wat hij eveneens aankondigde: een hele reeks van activiteiten in het kader van ons jubeljaar. Een indrukwekkende lijst verscheen op het scherm. En weet u wat nou zo leuk is? Zeker driekwart van die lijst zou ook op het programma staan als het géén jubeljaar was! Mogen we dat creatief boekhouden noemen? Nou nee, dat is weer een beetje overdreven, ik zal de laatste zijn die Germanicus van welke onregelmatigheid dan ook zou betichten. Ik signaleer het alleen maar, geheel vrijblijvend en waardenvrij.

Nu moet ik nog wel zeggen dat ik erg benieuwd ben naar het programmaonderdeel dat hij zelf voor zijn rekening neemt. In het kader van de ‘star lectures’ (colleges die onze eigenste Maastrichtse ‘sterren’ op een en dezelfde dag overal in de wereld gaan verzorgen, hoofdzakelijk in de Benelux overigens) treedt onze leidsman op in New York, waar hij de vraag Quo vadis, Maastricht University? gaat behandelen.

Voor de niet-latinisten onder u: dat betekent dus: waarheen gaat de weg? Juist, Mieke Telkamp, u heeft ‘m.

Want ja, dat willen we allemaal wel weten. Waar gaan we heen? Zijn we er over veertig jaar nog? Heeft de UM dan het pand van V&D in de Grote Staat overgenomen om daarvandaan wereldwijd MOOC’s uit te venten? Hebben we dan eindelijk die 25 of zelfs 30 duizend studenten?, de voorspelling waar rector Soete zijn rectorsbewind mee opende – waarna trouwens steeds minder van hem werd vernomen. Voorspellen is dus gevaarlijk. Onze Germie moet maar geen al te gekke dingen zeggen, daar in New York.

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: