Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Lessen die je nebenbei leert

Lessen die je nebenbei leert

Als eerstejaars volgde ik een bijvak bij een toen nog jonge docent die begon met te vertellen wat volgens hem wetenschap was. Geordende kennis op een bepaald gebied, in zijn geval de economie, meende hij. Omdat ik goed wakker was, heb ik hem gevraagd of de telefoongids dan als een wetenschappelijk werk beschouwd moest worden. Daar redde hij zich uit door te zeggen dat die alleen maar informatie bevatte en kennis in je hoofd zat. Maar toen vroeg een medestudent die nog vroeger was opgestaan: en als ik die gids uit mijn hoofd leer, ben ik dan een wetenschapper geworden? Daar was Zeno vast heel tevreden over geweest.

In de jaren daarna heb  ik geleerd dat het in de wetenschap niet alleen om kennis draait, maar ook om houding. Goede vragen stellen moet je belangrijker vinden dan het hebben van antwoorden, geloven doe je in de kerk, je gaat voor de inhoud, niet voor procedures en regels, de waarheid stel je boven het gezag van wie dan ook, en argumenten geven de doorslag; niet iemands maatschappelijke positie.
Of me dat ooit letterlijk in de collegezaal verteld is? Misschien, maar ik denk dat ik die cruciale les vooral nebenbei geleerd heb. Door het voorbeeld dat mijn leermeesters me gaven, door hun houding, door de manier waarop met de leerstof en met ons studenten werd omgegaan. Door de academische context, kortom.
Ikzelf vertel mijn studenten ad nauseam wat een wetenschappelijke grondhouding is en mijn collega’s doen dat denkelijk ook. Maar wat leren studenten tegenwoordig nebenbei? Eerder het tegenovergestelde: dat je niet moet zeuren maar hard werken, dat er deadlines gehaald moeten worden, dat er boetes staan op het niet volgen van de inschrijf- en andere procedures, dat er voor bijna alles een formulier is, dat er vormvereisten voor papers zijn, en dat er onderwerpen, opvattingen en theorieën zijn die je links laat liggen als je een baan wilt na je afstuderen.
Dat leidt eerder tot een bureaucratische dan tot een wetenschappelijke grondhouding. Weegt wat de meeste van mijn collega’s en ik expliciet zeggen op tegen wat de tegenwoordige context studenten impliciet vertelt? Op grond van mijn eigen werdegang en een recente ervaring betwijfel ik dat.
Op een Graduation Day sprak, als altijd, ook een afstudeerder de zaal toe. Iedereen werd natuurlijk bedankt, ouders, jaargenoten en tutoren. Waarvoor zij? “Voor hun hulp bij de vaak lastige procedures”. Een treuriger stemmend bedankje heb ik nooit gehad.

Nico Baakman, docent European Studies

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: