Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Diesviering in teken van avontuur

Diesviering in teken van avontuur Diesviering in teken van avontuur Diesviering in teken van avontuur Diesviering in teken van avontuur

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

MAASTRICHT. Een helpaarse belichting van de zuilenpartij en het gewelf erboven; de oplettende bezoeker van de St. Jan kon afgelopen maandagmiddag al meteen vermoeden dat de viering van de veertigste verjaardag, de dies natalis van de Universiteit Maastricht, deze keer anders dan anders was. Mede met dank aan YouTube-achtige sites.

Het was zijn laatste feestje: de dies wordt traditioneel georganiseerd door de rector, en Luc Soete (1950) heeft er komende zomer vier jaar op zitten. Het ideale moment om er iets speciaals van te maken, ook al omdat het een lustrumjaar is. Als er één thema valt te benoemen dat de viering karakteriseerde is het wel: avontuur.

Het begon al met die paarse belichting, het zette zich voort in de inhoud van de lezingen, en het kwam overdonderend en oorverdovend terug in de muzikale intermezzi. Worden die gewoonlijk verzorgd door keurige ensembles die live hun deuntjes spelen en eindigen met de bekende Europese en door de UM geadopteerde hymne Ode an die Freude (“Alle Menschen werden Brüder”) van Beethoven, deze keer had Soete iets anders bedacht. Hij plukte van internet een intrigerende collage van straatmuzikanten die overal op de wereld Stand by me vertolkten, een en ander te volgen op forse schermen her en der in de kerk. Maar er was nog een verrassing: halverwege het nummer viel ter plekke in de Maastrichtse kerk een trombonist van de Philharmonie Zuidnederland in.

En Beethoven? Ook hij verscheen in een nieuw jasje in de vorm van een flashmob filmpje dat begon met een eenzame basstrijker op een Catalaans plein, langzaam aangevuld door een cello, een violist en uiteindelijk een heel orkest, inclusief dirigent. Maar de St. Jan sidderde pas echt toen het vocale deel aan bod kwam. Plots verhieven de leden van het universiteitskoor, tot dan toe incognito verscholen tussen het publiek en zelfs in het vak der hoogleraren, zich van hun stoelen om luidkeels de hymne te brengen.

Avontuur, afwijken van de gebaande paden, dat thema karakteriseerde ook de lezingen van Soete en van Mark Post, bekend als de uitvinder van de kweekhamburger (“dat ben ik niet”) en deze keer ingehuurd voor de dieslezing. Soete concentreerde zich op de rol van wetenschap in het maatschappelijk debat en bij de oplossing van maatschappelijke, tegenwoordig vooral wereldwijde, problemen. Daarbij moet men zich niet laten leiden door angst, zei Soete, een angst onder academici om niet erkend te worden door de collega’s, angst ook om buiten de eigen disciplinaire lijnen te treden. Als klap op de vuurpijl stelde Soete voor om maar eens iets geheel nieuws aan de universiteit te introduceren: de artist in residence. Kunstenaars genoeg hier in Maastricht, met het conservatorium en een instituut als de Jan van Eyck academie om de hoek. “Haal ze binnen in de laboratoria en de instituten, ze zullen een ander perspectief op de wetenschap bieden”, zei Soete.

Afgestemd of niet, ook Mark Post hield een pleidooi voor meer avontuur in de wetenschap. Zelf had hij dat pad bewandeld door zich te storten op de ontwikkeling van kweekvlees en vervolgens de ontdekking tot een publieksevenement op tv te maken. De academische wereld bleek not amused, zei hij. Maar, betoogde hij eerder, echt academisch werk behelst juist dat je tot het randje gaat, living on the edge. Te veel wetenschap is hypothese-gedreven, en wat buiten de hypothese valt krijgt geen aandacht. Nodig is dus een open houding en een onbevooroordeelde blik: de kunst van het pure observeren wordt in wetenschappelijke kringen niet genoeg gewaardeerd, vindt Post. Ook hij bepleitte het binnenhalen van niet-wetenschappers binnen de muren van academia. Niet om hen de onderzoeksagenda te laten bepalen - dat leidt maar tot grootste gemene delers - maar wel vanwege de frisse blik die ze meebrengen, en de mogelijkheid voor onderzoekers zich openlijk te verantwoorden.

Nieuw bij deze diesviering tenslotte waren de onderhoudende gefilmde interviewtjes met oud-rectoren. Jammer genoeg in het Engels - wat is er tegen ondertiteling? - want de heren zijn over het algemeen zeer goed gebekt maar kwamen nu wat minder eloquent over het voetlicht. Hun bijdragen waren gemonteerd in een niet lang geleden boven water gekomen gefilmd verslag van de eerste academische zitting van deze universiteit, in 1976, waarbij koningin Juliana de stichtingsakte ondertekende. De film is op de UM-site te vinden. Vermeldenswaard is nog dat historica Annemieke Klijn in de Minderbroedersberg een tentoonstelling heeft ingericht met foto’s van Jos Nelissen over de geboorte van de Rijksuniversiteit Limburg, later omgedoopt in UM. Eind van dit jaar verschijnt een boek met interviews die Klijn hield met hoofdrolspelers uit de geschiedenis van de veertigjarige universiteit.

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)