Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Tijdsdruk

Tijdsdruk

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Terwijl ik begon met het schrijven van deze column vroeg ik me af of ik een uitsteller of een planner ben. Het is zo’n existentiële vraag die menig student zichzelf weleens stelt, zo stel ik me voor. Vooral vlak voor het verstrijken van een snel naderende deadline. Voor sommigen is het overduidelijk: zij kunnen er niet eens aan beginnen te denken om te beginnen met werken voordat de tijdsdruk hen ertoe dwingt. Of, in het andere uiterste geval, hebben ze het paper van week tien al af voordat het vak nog maar is begonnen. Voor een derde categorie, waartoe ik mezelf reken, liggen de zaken echter wat gecompliceerder. Bij ons rijst telkens weer de vraag: “Zal ik mijn werk nu uitstellen of niet?”

Het moment dat ik me dit voor de eerste keer afvroeg, herinner ik me nog goed. Het was het moment dat ik voor het eerst van het woord ‘procrastinatie’ hoorde, oftewel, uitstelgedrag. De symptomen kwamen me al snel bekend voor. Je weet dat het uitstellen van een bepaalde activiteit je later in de problemen brengt en toch doe je het, aanvankelijk met genoegen en later vervuld van spijt. Mijn conclusie luidde dan ook dat ik toch zeker een échte procrastinator moest zijn. Maar na een periode waarin ik samenwoonde met een huisgenoot die meer dan eens pas aan een opdracht begon als ik al uitgeblust de weg naar mijn bed zocht, begon ik toch te twijfelen aan de juistheid van mijn pas verworven zelfbeeld.

Bovendien haalde ik in diezelfde periode glansrijk de ene snoeiharde deadline na de andere. En hard zijn ze, die deadlines. In het pre-digitale tijdperk kon je het papierwerk nog weleens te laat door de gleuf van het postvakje schuiven zonder dat er direct consequenties aan zaten. Het digitale tijdperk daarentegen is onvergeeflijk. De poorten van Safe Assign sluiten klokslag twaalf uur ‘s nachts. Ben je een seconde later, dan moet je de opdracht naar je docent mailen voorzien van excessieve spijtbetuigingen, eventueel ondersteund door een slap excuus. Daarna is het (vaak tevergeefs) bidden dat die halve punt aftrek je bespaard blijft. Alsof docenten om één uur ’s nachts nog eens beginnen met nakijken.

De deadlines zijn strikter, maar de vraag of je nu productiever bent onder of zonder tijdsdruk, blijft. Of deze column ook beter zou zijn geweest als ik eerder begonnen was, is een vraag die dan ook voor altijd onbeantwoord zal blijven.

Arjen

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)