Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Wederzijds vruchtbaar contact

Wederzijds vruchtbaar contact

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Allereerst, waarde lezer, moet ik deze keer op mijn knieën voor de baas van onze communicantjes, us Fonske. Ik heb hem begrijpelijkerwijs (vind ik zelf) maar helaas abusievelijk gelinkt aan wat ik aanzag voor de nieuwe communicatiestrategie van onze instelling: het fabriceren van ‘gezamenlijke producties’ met de media, in dit geval Dagblad De Limburger. Omdat ik weet dat Fonske overal bovenop zit, hands on met het mobieltje vastgetaped aan het rechteroor, ging ik er voetstoots van uit dat hij, handig als hij is, een jubelverhaal over het Universiteitsfonds in die krant had georganiseerd. Stuurt de man een verontwaardigde mail naar dit blad - ik kreeg hem per ommegaande doorgezonden - met de mededeling dat hij “over de publiciteit van het Universiteitsfonds nou net geen ene moer te vertellen heeft”! En hij voegt er met voelbare frustratie aan toe: “Dat is het domein van de directeur van die onafhankelijke club: Jos Kievits!”

Hier klinkt peilloos leed in door, dat valt niet te ontkennen. Over ‘onafhankelijke clubs’ en hun directeuren die maar raak doen. Directeuren die zomaar hun ei in de krant mogen leggen. Nou, daar wil Fonske dus NIETS mee te maken hebben. Waarvan akte!

Maar valt ons aller Universiteitsfonds nu echt iets te verwijten? Welnee! Ook daar had ik het mis; tja, ik moet door het stof deze keer. Want kijk naar de opdracht die het fonds zichzelf stelt: ze zetten zich in “voor een goede relatie en wederzijds vruchtbare contacten tussen de universiteit en haar nabije en wijdere omgeving.”

Nou, was dit een wederzijds vruchtbaar contact of niet? Een prettig stuk met een mooie foto tegen een hopelijk niet al te hoog bedrag; hoe wederzijds vruchtbaar wil je het hebben?

Gelukkig, lezers, wordt er ook in de stad nagedacht over vruchtbare contacten. Met de UM, wel te verstaan. Zo blijken wij UM’ers met z’n allen de dikste vrienden met de Tempeleers te zijn. Hoe zeggen ze dat hier, vrun? Zoiets. U en ik zijn dus vrun met de heren organisatoren van het stedelijke carnaval. Ze pletteren hun pop tegenwoordig in het SSC, die Vrow Wielemösj. En ze willen de studenten carnavalogie gaan onderwijzen. Verplicht, hoop ik, als minor. Ook de buitenlanders. Voertaal Maastrichts, dat zal ze leren om hier te komen en te denken dat heel Holland in het Engels bakt. Ik heb me ook laten vertellen dat zelfs Germanicus overweegt om toe te treden tot de Tempeleersrangen. Hij is gewend aan de Beierse pullen bier dus die Maastrichtse baasjes zijn gewaarschuwd.

Wat vinden we hiervan? We vinden het fantastisch! Eindelijk gerechtigheid. De tijd is voorbij dat onze universiteitsbestuurders bang waren om als risee van het land te boek te staan als ze eenmaal gefotografeerd werden met een carnavalssteek op het köpke. Daarvoor in de plaats is een subculturele trots getreden  - ‘we zullen die Hollenders een poepke laten ruiken!’ – die een toenemend zelfbewustzijn verraadt: we zijn 40 jaar en de wereld zal het weten. En waarom niet de volgende stap gezet, in het kader van de netwerkuniversiteit die we willen zijn: een fusie, of op zijn minst een bestuurlijke personele unie met de NUL? De Narren Universiteit Limburg? Die jaarlijks een paar doctoraten humoris causa te vergeven heeft? Die haar voorlieden leerzame toespraken laat houden waarbij de gemiddelde professor die college geeft bleek afsteekt? En ze bestaan al meer dan 50 jaar! Ons oudere broertje dus. Of zusje. Of allebei tegelijk, laat ik, de carnaval nadert, ook eens gendermodern doen!

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: