Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Delen

Delen

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Bram (23): “Het gaat niet zo lekker met me en ik breng daarom meer tijd alleen door. Mijn vrienden trekken aan me en daar heb ik last van. Het kost me moeite om steeds 'nee' te zeggen. Wat moet ik hiermee?”

Ingrid: Begin jaren negentig verlaat de 22-jarige Amerikaanse, net afgestudeerde Chris McCandless (studenten-)huis en haard. Ontsnapt aan een wereld van materialisme en verwachtingen, reist hij zonder bezittingen noordwaarts. Op zijn tocht maakt McCandless veel vrienden. Die contacten beëindigt hij met hetzelfde gemak waarmee hij ze aangaat. Al liftend arriveert Superzwerver -  een naam die hij zichzelf heeft gegeven - op zijn bestemming: de wildernis van Alaska. Hij bivakkeert er in een vervallen bus. Na twee maanden besluit hij terug te keren naar de bewoonde wereld. In zijn boek over McCandless schrijft Jon Krakauer hierover: “... naar de wereld van mannen en vrouwen, waar hij een biertje achterover zou kunnen slaan, praten over filosofie, onbekenden boeien met het verhaal van zijn daden.” Het is er niet van gekomen. Niet in staat de wildernis te verlaten, sterft Superzwerver in de bus waar hij een aantal dagen later door jagers wordt gevonden.

Wij zijn sociale wezens. We hebben uiteindelijk anderen nodig om ervaringen uit te wisselen, kennis te delen, adviezen te krijgen en plezier te maken. Daardoor voelen we ons verbonden en dat vinden we prettig. De Nederlandse hoogleraar psychologie Ap Dijksterhuis  zet in zijn boek Op naar geluk op een rij wat ons goed doet. Geld en spullen horen daar niet bij. Hoewel je dat waarschijnlijk niet zal verbazen, houd je er in je dagelijks leven misschien niet altijd rekening mee. We willen namelijk met z'n allen meer, beter, groter, sneller en mooier. Op de lange termijn geeft dat echter geen voldoening. Wat wel gelukkig maakt is geven. Geld geven aan een goed doel en bloed doneren aan de bloedbank maken blij, zo blijkt uit onderzoek. Hetzelfde geldt voor verbondenheid met anderen. Of je nu lid bent van de plaatselijke postzegelclub, van een studentenvereniging of elke zondag naar de kerk gaat, doet er niet toe. Je hebt contact en je bent onderdeel van een groter geheel en daar gaat het om.

Zeg dus 'ja' tegen je vrienden en laat je meetrekken. Wacht niet tot het moment waarop je je beter gaat voelen. Door te investeren in je contacten komt dat gevoel uiteindelijk vanzelf. Én deel. Ga dus met je vrienden naar de kroeg en geef een rondje. 

Ingrid Candel     

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: