Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De terreur van de e-mail

De terreur van de e-mail

Medewerkerscolumn

Vorige week op de radio: docenten middelbaar onderwijs worden massaal overspannen omdat ze ’s avonds boze mails moeten beantwoorden van ouders die hun kroost beter bewaterd willen zien. Een klein bericht, maar de problemen van de moderne tijd ballen zich daarin samen.

Even zuur doen: het is allemaal de schuld van de computer.

Ik herinner me hoe e-mail mij destijds werd aangeprezen: je brief is er voortaan meteen, en er hoeft geen postzegel op! Wat ze er niet bij vertelden was dat het onze manier van werken en communiceren volkomen zou corrumperen.
Vóór de introductie van e-mail ontving en verstuurde ik een of twee brieven per dag. Nu krijg ik zo’n honderddertig mails – niet meegeteld wat de filters vangen – en op de helft moet ik antwoorden.
Op een brief verwachtte niemand binnen een week antwoord. Maar omdat e-mail zo’n snel medium is, eisen mensen nu antwoord binnen een kwartier.
E-mail maalt ook niet om tijd en plaats, en ondermijnt zo het onderscheid tussen werk en privé.
Communiceren via de computer onttrekt de geadresseerde aan het oog. Hele volkstammen trekken daardoor digitaal een grotere broek aan dan ze ooit live zouden doen. Dat leidt tot reaguurders, maar ook tot allerlei onbeleefde mailtjes die je dag vergallen, en tot collega’s die elkaar vinnige berichtjes sturen terwijl ze twee deuren van elkaar zitten.
E-mail is in essentie een zendend medium, niet geschikt voor de dialoog, dan gaan mensen zich gemakkelijk eisend en tiranniek gedragen: wel zenden, veel minder luisteren.
Digitalisering leidt tot een eindeloze productie van data. Wanneer gaan we zeggen: ja, er zijn data, maar we gaan ze lekker niet gebruiken? En ook niet archiveren, omdat een schone lei ook van levensbelang is. En omdat het eindeloze vergelijken van alles met alles, van iedereen met iedereen, de ziekte van onze tijd is.

Iedereen heeft het tegenwoordig helemaal gehad met neoliberalisme, new public management, het alom woekerende narcisme, het georganiseerd wantrouwen, de teloorgang van omgangsvormen. Maar komen we daar ooit van af als we de computer ongemoeid laten? Waar is de econoom die in kaart brengt wat de computer ons kost aan gederfde arbeidsproductiviteit, aan gederfd arbeidsplezier, aan gezondheid, aan democratie?

Goed. Ik moet ophouden. Mijn ganzenveer wordt stomp.

Tsjalling Swierstra, hoogleraar filosofie

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: