Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Muizenkazerne

Muizenkazerne

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Een belangrijke voorwaarde voor een goeie masterscriptie is een comfortabele plek om te schrijven. Als je, zoals ik, het niet ziet zitten om na zes maanden de voordeur van je huis open te trekken met het idee dat je de grot van Plato verlaat, dan is vanuit huis werken geen reële optie. En er zijn maar weinig café-eigenaars die het kunnen waarderen dat je met laptop en al een hele dag één van de tafeltjes bezet houdt, terend op dat ene bakje zwarte koffie. De enige oplossing: de bieb. Je plukt ze er zo uit in de bieb, de scriptieschrijvers.  Ze komen als eerste en vertrekken als laatste. Een stapel boeken op het bureau waar je u tegen zegt. En het grootste deel van de tijd staren ze onbeweeglijk naar het scherm, al dan niet met de handen in het haar. Je ziet ze denken: “Hoe ga ik hier ooit een puik schrijfwerkje van brouwen?”

Na een semester in het stiltebastion van Edinburgh, keek ik met angst en beven uit naar de Maastrichtse bieb. Die is mij namelijk veel te druk. Heel gezellig, dat wel, maar als je in opperste concentratie een paper probeert te schrijven, werkt die gezelligheid iets minder goed.

Bij terugkomst in Maastricht leerde ik al snel van het bestaan van de Tapijnkazerne. En die mag gerust een verademing genoemd worden. Kleine studieruimtes, een prettige pauzeruimte en als je zelf koffie of thee meeneemt ben je ook, zonder dat de portemonnee er op de lange termijn onder lijdt, van de benodigde warme dranken voorzien. Want waar de koffieprijzen de afgelopen jaren als raketten de lucht in zijn geschoten, moet men tegenwoordig al een koffiehypotheek bij DUO aangaan om de dagelijkse cafeïnebehoefte te kunnen bekostigen. En zo’n hypotheek willen we natuurlijk niet. Bovendien is het in Tapijn altijd lekker rustig. Het komt meer dan eens voor dat ik de eerste ben die een studieruimte betreedt en haar pas als laatste weer verlaat. Maar helemaal alleen ben je nooit. Tapijn wordt namelijk bewoond door een flinke muizenkolonie. Zit je een tijdje stil, dan kun je ze horen dansen op het plafond.

Te midden van de stilte is dat kleine beetje rumoer een welkome bijkomstigheid en ik heb mijn kompanen voor de komende maanden dan ook gevonden. In mijn dankwoord zal ik het gezelschap van de muizen niet onbenoemd laten.

Arjen van der Heide

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)