Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ernst met humor

Ernst met humor

Film: Anomalisa

Een nieuwe film van regisseur en scenarist Charlie Kaufman is altijd iets om naar uit te kijken. De eigenzinnige Kaufman schreef films als Being John Malkovich en Eternal sunshine of the spotless mind en regisseerde Synecdoche, New York. Nu heeft hij samen met debuterend regisseur Duke Johnson een stop-motion-film gemaakt: Anomalisa. Bij deze techniek, die al zo oud is als film zelf, wordt gewerkt met foto's die elkaar snel opvolgen. Anomalisa is de eerste animatiefilm die op het filmfestival in Venetië de grote Juryprijs won.

Het verhaal draait om Michael Stone, een depressieve man die worstelt met de alledaagsheid van zijn bestaan. Hij is de schrijver van het succesvolle 'klantenservicehandboek' How May I Help You Help Them en reist naar Cincinnati om een toespraak te houden op een congres. In de hotelbar ontmoet hij het jonge en onzekere meisje Lisa, en al snel lijkt zij voor hem de manier om te ontsnappen aan zijn saaie leven.

Anomalisa begon in 2005 als een hoorspel, maar vond uiteindelijk via crowdfunding zijn weg naar het witte doek. De acteurs Jennifer Jason Leigh, Tom Noonan en David Thewlis, die de rollen in het hoorspel inspraken, keerden allen terug voor de verfilming. Zij zijn overigens ook de enige acteurs die te horen zijn in de film. Tom Noonan spreekt de stem van Michael in, Jennifer Jason Leigh is Lisa en in alle andere personages is de stem van David Thewlis te horen. Het is een slimme vondst van regisseurs Kaufman en Johnson. Doordat je in bijna iedereen dezelfde stem hoort, voel je de isolatie van Michael en de uniciteit van Lisa des te meer. Daarnaast verleent het een komische ondertoon aan Anomalisa.

De film is mede hierdoor een typische Kaufman-film geworden: er worden serieuze thema’s als eenzaamheid, melancholie en depressie aangestipt, maar wel met een humoristische ondertoon. Stop-motion films lenen zich bij uitstek om te experimenteren en dat is ook gedaan bij Anomalisa. Zo zie je op een gegeven moment dat achter de gezichten van de personages een metalen hoofd schuilgaat: iedereen lijkt wel een robot.

Jim Pedd is alumnus van Fasos en freelance filmjournalist

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)