Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Geen naargeestige keldercinema

Geen naargeestige keldercinema

Film: Room

Het verhaal: ‘Ma’ (Oscarwinnares Brie Larson) probeert een goede moeder te zijn voor haar vierjarige zoontje Jack (Jacob Tremblay): ze leest voor, speelt spelletjes met hem, zorgt voor liefde en geborgenheid. Hun leven is echter allesbehalve normaal: moeder en zoon wonen in een piepklein tuinhuisje dat door Ma ‘Kamer’ wordt genoemd. Ma is een aantal jaren geleden ontvoerd en hier opgesloten. Jack is hier verwekt en geboren en zijn moeder heeft hem doen geloven dat er buiten ‘Kamer’ geen andere wereld bestaat. Op zijn vijfde verjaardag vertelt Ma haar zoon de waarheid en onthult ze haar plan om te ontsnappen.

Niet de film die je op basis van bovenstaande synopsis verwacht, want:

- In een zaterdagavondfilm voor RTL zou dit verhaal eindigen met de ontsnapping van moeder en zoon. Een paar tranen wegpinken en dan ‘The end’. Room is van een ander kaliber. De glorieuze ontsnapping is halverwege de film gesitueerd. Maar dan volgt de echte wereld, een wereld die misschien nog wel beangstigender is dan ‘Kamer’. Room laat zien dat het verwerken van een trauma net zo lastig is als de traumatische ervaring zelf.

- Room is gebaseerd op de gelijknamige roman van Emma Donoghue, die ook het filmscenario schreef. Inspiratie haalde ze uit de incestzaak rond Josef Fritzl, de Oostenrijkse man die zijn dochter Elisabeth jarenlang opgesloten hield in een speciale kelder onder zijn huis en zeven kinderen bij haar verwekte. (Bij de School of Business and Economics hebben wij trouwens ook zo’n naargeestige kelder, een groep collegezalen zonder daglicht waar zelfs de frituurlucht van de mensa niet weet door te dringen). Je moet van goeden huize komen om onsmakelijke sensatiezucht en goedkoop sentiment te omzeilen bij dit thema. Donoghue speelt het klaar: Room is geen naargeestige keldercinema maar een tedere film over de liefde van een moeder voor haar kind.

- Abrahamson maakt al jarenlang prachtfilms – zie Adam & Paul, Garage en Frank – die door het grote publiek vrolijk genegeerd worden. Fijn dat de sympathieke Ier nu eens een hit scoort.

Je sluit je liever thuis op, want:

- Al jarenlang is bij Lumière Cinema voor aanvang van de filmvoorstelling een dia van boekhandel de Tribune te zien, met de tekst ‘Het boek was toch beter’. Die lui van de Tribune hebben dus niet alleen verstand van boeken, maar ook van films. Regisseur Lenny Abrahamson weet namelijk de innerlijke monoloog uit de roman niet op bevredigende wijze naar het grote doek te vertalen.

Het salomonsoordeel: Een tedere ode aan het optimisme van kinderen en hun vermogen om iedere realiteit te accepteren.

Mark Vluggen

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)