Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Spektakel

Spektakel

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Het maffe kapsel van Trump, de kille blik van Clinton en de sympathieke toespraken van Sanders, we kunnen er niet omheen. De verkiezingsgekte van de Verenigde Staten houdt ook ons kleine landje volledig in de greep. Elke dag weten de journaals, de kranten en ook de slager om de hoek er wel weer een aantal dingen over te melden. “Die Trump, dat is maar een naar kereltje.”

Ook onder studenten zijn de Amerikaanse voorverkiezingen een prominent onderwerp. Vorig jaar om deze tijd ging het nog vooral om een andere politieke kwestie, maar intussen is de roep om de democratisering van de universiteiten alweer verstomd. Het beeld van demonstrerende studenten die het rendementsdenken op de polderuniversiteiten zat waren staat eenieder vast nog op het netvlies gegrift. Pientere studenten die in veel te moeilijke woorden probeerden te duiden wat er mis was met ons universitaire stelsel. En Geen Stijl-verslaggevers die ons graag wezen op het feit dat veel van deze studenten lange haren hadden en dat ze niet allemaal even welriekend waren. Het was leuk, voor zolang het duurde, maar dit jaar is het weer tijd voor belangrijke zaken. Wat voor malle dingen Trump nu weer heeft gezegd bijvoorbeeld.

Het is een waar feest van de democratie, die Amerikaanse voorverkiezingen. De founding fathers zouden glunderen als ze het zouden kunnen zien. “Maar pas op”, waarschuwen critici, “al die toeters en bellen zouden ons misschien weleens kunnen afleiden van politieke kwesties die waarlijk belangrijk voor ons zijn”. Natuurlijk is het van groot belang voor ons wie de nieuwe roerganger van ’s werelds meest invloedrijke natie wordt. Maar wat te denken van de Chinese president, wiens naam velen van ons niet eens zouden kunnen ophoesten. Of wie zelfs maar de president van Duitsland is (nee, dat is niet hetzelfde als de bondskanselier). Laat staan dat we in staat zijn een inhoudelijke discussie van meer dan drie zinnen te voeren over het aanstaande Oekraïne-referendum, of überhaupt het nut van zulke referenda.

En zo is dus ook de belangrijke discussie over het welvaren van de universiteit als sneeuw voor de zon verdwenen.

Vorig jaar rond deze tijd lieten studenten en masse zien in staat te zijn zich in te kunnen zetten voor lokale politieke kwesties. Maar dit jaar zien we dat zodra het politieke spektakel roept, we alle billijkheid verliezen en als een stel kwijlende overenthousiaste labradors tekeergaan. Kennelijk schuilt er een klein beetje Twan Huys in ons allemaal.

Arjen van der Heide

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)