Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Voor de duvel niet bang”

“Voor de duvel niet bang”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts/Simone Golob

Angélique Janssens geïnspireerd door Jane Humphries

Ze komt uit Noord-Engeland, “uit een lagere sociale klasse, iets dat nog altijd duidelijk te horen is aan haar accent”. Jane Humphries (1948), hoogleraar Economic History aan het All Souls College in Oxford, verdoezelt haar wortels niet, integendeel, ze maakt er graag grappen over. “Ze is klein van stuk, inventief in haar wetenschappelijk werk, superintelligent en voor de duvel niet bang”, vertelt Angelique Janssens, bijzonder hoogleraar historische demografie, in het bijzonder met betrekking tot gender en arbeid.

Voor de meeste economen is geschiedenis een softe sector, zo niet voor Humphries. Haar interesse gaat uit naar de economische groei en ontwikkeling tijdens de Industriële Revolutie en de rol die vrouwen en kinderen daarin hebben gespeeld. “In 2010 schreef ze het prachtige boek Childhood and child labour in the British Industrial Revolution. Waar andere historici geneigd zijn vooral negentiende eeuwse overheidsbronnen te raadplegen, die meestal alleen iets over mannenarbeid vermelden en bol staan van de kwantitatieve gegevens, las en onderzocht Jane ook autobiografieën, brieven en interviews uit die tijd. Tijdrovend, maar ook heel vernieuwend. Zij haalt de verborgen geschiedenis boven tafel: hoe en in welke mate vrouwen en kinderen bijdroegen aan het sociaal en economisch transformatieproces van de negentiende eeuw. Zij laat zien dat vrouwen wel degelijk hun steentje hebben bijgedragen aan de Industriële Revolutie, en dat die geschiedenis dus veel complexer is dan vaak wordt gedacht.”

Tekenend voor de strijdbare Humphries is haar optreden in de documentaire The Children Who Built Victorian Britain. Staand in het centrum van Birmingham voor drie levensgrote gouden beelden van Matthew Boulton, James Watt en William Murdoch (bekend als The Golden Boys die een grote rol speelden in de ontwikkeling van de stoommachine en daarmee sleutelfiguren in de Britse industriële revolutie), zegt ze dat deze drie mannen alleen konden schitteren door het werk van een bepaalde groep arbeiders: “It was children!”

Ook Janssens probeert in haar -  meer demografische  - onderzoek levens van vrouwen en meisjes boven water te halen. Zo bestudeerde ze twee geboortecohorten uit het bevolkingsregister van vier plaatsen in Nederland, onder andere Tilburg en Enschede, om de levensloop van vrouwen in de negentiende eeuw te achterhalen: hoeveel kinderen kregen ze, wat waren de intervallen tussen de geboorten, welke factoren speelden een rol bij het uitstellen of beperken van zwangerschappen? En is er een verschil tussen bijvoorbeeld dienstbodes en textielarbeidsters? De eersten leefden opgesloten in het huis van hun werkgever en zaten op een ondergeschikte positie, de textielarbeidsters hadden een eigen salaris, waren onafhankelijk, werkten vaak samen met mannen, deden hetzelfde werk, alleen tegen een lager salaris.

Net als voor Jane Humphries, lag ook voor de jonge Angélique Janssens een wetenschappelijke carrière niet in de lijn der verwachtingen. “Ik ben nu zestig en kom nog uit een tijd dat meisjes het niet ver hoefden te schoppen. Ik ging naar de MMS, de HBS kwam nog niet eens in me op. Een tante verklaarde mijn moeder al voor gek. Waar was dat nou voor nodig?”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)