Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Weg met de docent als procesbegeleider”

“Weg met de docent als procesbegeleider”

Photographer:Fotograaf: archief ukrant

MAASTRICHT. De universiteit is niet altijd bezig met dringende maatschappelijke problemen, er wordt te weinig onderling samengewerkt, en de passie bij studenten en staf is minder dan voorheen. Dat waren de eerste geluiden uit de ‘denktank onderwijs’ die maandag naar buiten kwamen.

Die denktank is er een van vier, ingesteld door het college van bestuur om het nieuwe Strategisch Programma 2017-2021 voor te bereiden. Het debat daarover heeft deze week het stadium van openbare bijeenkomsten met vrije inloop bereikt, een in de binnenstad en een in Randwijck. Over een maand publiceren de denktanks hun definitieve advies, mede naar aanleiding van het commentaar dat tijdens de inloopbijeenkomsten op hun voorlopige standpunten is gegeven.

Voorlopig of niet, afgelopen maandag gooide prof. Rolf van der Velden namens de onderwijsdenktank nog meer knuppels in het hoenderhok. Volgens Van der Velden, in het dagelijks leven directeur van het ROA (onderzoek naar onderwijs en arbeidsmarkt), valt er genoeg te verbeteren. Daar is een nieuwe ‘filosofie’ voor nodig. Kernelementen daarin: onderwijs en onderzoek zijn te veel uit elkaar gegroeid en moeten weer geïntegreerd worden, bijvoorbeeld in open learning labs; het probleemgestuurde onderwijs werkt goed maar de kwaliteit van de docenten laat te wensen over; houd op met de docent die alleen procesbegeleider is, maak er weer een inspirerende mentor van; en laat faculteiten zelf, bottom up, remedies bedenken om pgo en de integratie van onderzoek in het onderwijs vorm te geven, dan komt wellicht de passie weer terug bij staf en studenten. Centrale dogma’s over hoe het pgo eruit moet zien, zijn passé.

Namens de vier denktanks presenteerde Van der Velden een nieuwe mantra voor de komende jaren: CORE, dat staat voor collaboration, open, research, education. De twee eerste begrippen, samenwerking en openheid, zouden de UM-agenda moeten gaan bepalen. Samenwerking over disciplinaire grenzen heen, dus interdisciplinair onderzoek; het zou even later door de woordvoerder van de tweede denktank, die voor onderzoek, herhaald worden. En als er op dat punt organisatorische belemmeringen zijn – die kritiek kwam uit de zaal – dienen die weggenomen te worden. Samenwerking met en openheid ten opzichte van de buitenwereld? Ook dat kan beter.

Er was meer kritiek vanuit het publiek. Zijn er echt geen inspirerende docenten meer? Jawel, erkende Van der Velden, maar vooral in de masterfase. En ook: we doen genoeg maatschappelijk relevant onderzoek, alleen weet niet iedereen dat. Het punt werd eveneens sterk benadrukt door de onderzoeksdenktank: binnen de UM dient meer gecommuniceerd te worden, want onderzoekers hebben geen idee wat voor coole wetenschap er aan de ‘overkant’ gebeurt, maar ook de buitenwereld moet beter worden bediend. Daarvoor kunnen onderzoekers wel wat hulp gebruiken, klonk het. Bestuursvoorzitter Martin Paul bevestigde dat. Onderzoekers die iets uitleggen op televisie zien er vaak uit of ze in een ‘hostage video’ figureren, zei hij. Met andere woorden: alsof ze onder schot worden gehouden, zo benauwd.

Andere ideeën uit deze denktank: creëer een kennisinstituut voor public-private-partnership, daar is behoefte aan. En, indachtig de Core-mantra, zet een onderzoeksinfrastructuur op die open staat voor anderen, waarbij mensen zich kunnen aansluiten. Hoe precies bleef onduidelijk, want veel concreter dan dat werd het niet.

De lijst wensen vanuit de derde denktank, internationalisering, was lang, met één gemeenschappelijke noemer: zorg dat internationalisering overal in verweven is. Dus: doe meer aan interculturele competenties in het onderwijs, zorg voor meer mogelijkheden voor internationale mobiliteit van de staf, wees minder bescheiden in de beeldvorming naar buiten, en doe iets met het thema globalisering. De lengte van de lijst riep het commentaar op dat de UM moet kiezen wat nu echt onderscheidend voor haar is, maar daar wil deze denktank nog niet aan. Alles is belangrijk, alles hangt met elkaar samen, zei de woordvoerder.

Tot slot klonk vanuit de denktank ‘maatschappelijk engagement’ de boodschap dat, in weerwil van ideeën dat studenten tegenwoordig alleen met zichzelf bezig zijn, ze bij concrete maatschappelijke projecten juist in de rij staan.Neem het initiatief om vluchtelingen bij te staan, “toen meldden zich 200 studenten”. Kortom, wie maatschappelijke betrokkenheid wil moet concrete projecten bedenken. Veel andere duidelijke ideeën had deze denktank nog niet ontwikkeld.

Martin Paul verdiende bij zijn afsluitende woorden zonder twijfel de prijs voor de beste grap van de dag: “Iemand zei eens dat het veranderen van de koers van een universiteit net zoiets is als het verhuizen van een begraafplaats: je krijgt weinig hulp van binnenuit. Zo erg is het hier gelukkig niet.”

 

 

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)