Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Blote borsten en mevrouw Kitty

Blote borsten en mevrouw Kitty

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik had het met u willen hebben over blote borsten op de cover van de Observant bij de UvA,  Folia geheten. Om te smullen, ook op mijn leeftijd. Of juist op mijn leeftijd. En dat ga ik ook doen, het er met u over hebben bedoel ik, maar eerst nog iets voor de dames en heren in onze M&C-kolom. Dat staat voor marketing&communicatie op de Berg en in de faculteiten, een afdeling die de laatste tijd - tegen alle gewoonte in - soms wat onvolkomen producten afscheidt. Zo kreeg ik deze week het laatste UM Nieuws in mijn mail, en trof daar een bericht aan dat ze laatst een foutje hebben gemaakt: “Correctie op Berichtgeving rond Keuzegids Master 2016.” Oké, niet handig maar kan gebeuren. Vervolgens lees je het stukje eronder: “Vorige week is bericht dat…” Je gaat naar de tweede alinea en je leest: “Vorige week is bericht dat…” Hetzelfde maar dan nog eens dunnetjes overnieuw.

Beste collega’s, mag ik voorzichtig voorstellen om zo nu en dan een dagje vrij te nemen?

Want dit wijst typisch op overspanning, wat zeg ik, op een dreigende ineenstorting, een burn-oet zoals ze hier ter stede zeggen. En dat past niet in ons HRM-beleid, niet in het oude, niet in het nieuwe. Nu heb ik al een tijdje Germanicus aan zijn kop zitten zeuren om mijn helpende hand naar deze afdeling te mogen uitstrekken, maar dat heeft hij me expressis verbis verboden. Hij brandde er zijn vingers niet aan, meldde hij met Teutoonse somberheid. En dus zeg ik het maar via deze weg: lieve collega’s, zou het een idee zijn om een tijdje helemaal niks meer te marketen en te communiceren? Zou daar iemand onder lijden? Totdat iedereen weet wat-ie moet doen en er niet de hele tijd meer hoeft te worden vergaderd over functies zus en taken zo? We zien jullie niet graag met holle huilogen en gekromde stressruggen richting de bedrijfsarts kruipen, nietwaar?

Voilà, dat gezegd zijnde, de blote borsten!

O nee, eerst nog iets over mevrouw mr. Kitty Nuyts. Meester in de rechten geworden bij de concurrentie in Nijmegen, niet hier. Godlof zou ik bijna zeggen. Mevrouw Kitty heeft een eigen eenpersoons liberale partij en zetelt daarvoor in de gemeenteraad. Een paar jaar geleden wilde ze nog voor de PVV de Provinciale Staten in maar daar kreeg ze ruzie en dus ging het niet door. Mevrouw Kitty werpt zich op als voorvechtster van het Maastrichtse erfgoed tegen iedereen die dat maar verkwanselt; B&W, de UM, wie niet eigenlijk. Een look in de moer bij de Tapijn (gewoon een doorgangetje, een poort voor wandelaars) bezorgt haar stuipen. En nu heeft de wethouder het alwéér gedaan met de Tapijnkazerne: de metamorfose daarvan naar een universitaire nederzetting met multifunctioneel park rondom, waarin fietspaden komen en het hertenkamp als zodanig plaats moet maken voor andere dingen met beestjes. Plan onder luid applaus begroet bij de UM, de provincie, de gemeente en op een bijeenkomst met buurtbewoners. De wethouder verdedigt dit project onder verwijzing naar de impuls die Maastricht wel kan gebruiken, want de beroemde Mestreecher Geis (geest, spirit) “werkt soms beperkend voor andersdenkenden”, plus: de stad vergrijst, het opleidingsniveau is niet om over naar huis te schrijven, er is economische gezien sprake van “beknelling van het innovatief vermogen”, kortom, jong talent is welkom en de Tapijn  is daar een goed middel voor.

Wat gebeurt? Mevrouw Kitty schrijft dat de wethouder “de bevolkingsgroep van de Maastrichtenaar schoffeert. Onnodig grievend en wellicht discriminerend”, noemt ze het. De wethouder “maakt de belangen van de Maastrichtenaar ondergeschikt aan die van de ambitieuze talentvolle instroom”. Schande!

Nu moet ik bekennen dat Germanicus mij wel eens verzocht heeft verkennende besprekingen met mevrouw Kitty te openen. Zodat we haar voor de zaak van de UM kunnen winnen. Ik moet tevens bekennen dat ik er slecht van geslapen heb en vervolgens beleefd heb geweigerd.

O ja, die blote borsten! Volgende keer dan maar.

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: