Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Heimwee naar Ierland

Heimwee naar Ierland

Film: Brooklyn

Het verhaal: De jonge Eilis Lacey (Saoirse Ronan) maakt in 1952 de grote oversteek van Ierland naar New York. Ze laat haar moeder en zus achter en verruilt Enniscorthy – een plek waar alle jongens blauwe blazers dragen en te veel haarolie gebruiken – voor het land van de onbegrensde mogelijkheden. Aanvankelijk wordt Eilis verteerd door heimwee, maar het leven ziet er gelijk een stuk zonniger uit als ze Tony Fiorello (Emory Cohen) ontmoet, een knappe loodgieter van Italiaanse komaf die haar op aandoenlijke wijze het hof begint te maken. Eilis’ nieuw gevonden liefdesgeluk wordt echter bruusk verstoord door nieuws uit Ierland.

De hoogste tijd dat je leert om ‘Saoirse’ uit te spreken, want:

- Weinig historische films laten je vergeten dat je naar verklede acteurs in een filmdecor zit te kijken. Maar Brooklyn lukt dat dus wel, en dat komt voor een belangrijk deel voor rekening van Saoirse (spreek uit: Sur-Sha) Ronan, een 21-jarige Amerikaanse actrice van Ierse komaf. “Het is alsof Saoirse als Eilis is geboren”, schreef een Belgische filmcriticus en zo is het. De dromen, desillusies, twijfels en schuldgevoelens die bij immigratie horen: ze zijn allemaal in close-up van Saoirse’s mooie gezicht te lezen. Jongens zijn na afloop van Brooklyn halsoverkop verliefd op Saoirse. En de meisjes smoor op Emory Cohen, de James Dean van dienst.

- Nog nooit heb ik na het zien van een film de behoefte gevoeld om de naam van de casting director op te zoeken. Brooklyn heeft de primeur. Fiona Weir is haar naam en ze was ook verantwoordelijk voor de casting van de Harry Potter-films. Het is haar verdienste dat je je zelfs de kleinste bijpersonages na afloop met veel affectie zult herinneren.

- Terwijl de NAVO tracht de Egeïsche Zee af te sluiten, herinnert Brooklyn ons er fijntjes aan dat het nog niet zo lang geleden is dat duizenden Europeanen per boot het oude continent verlieten.

Niet zo gek dat Brooklyn bij de Oscaruitreiking met lege handen achterbleef, want:

- Brooklyn is al net zo kuis en beschaafd als de jaren vijftig zelf.

- Todd Haynes wist in Carol het morsige New York van vroeger veel treffender te evoceren.

Het salomonsoordeel: Zeker, Brooklyn is een sentimenteel melodrama, maar de film weet een prachtig evenwicht tussen verfijnde Britse humor en het betere jankwerk te vinden.

Mark Vluggen

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)