Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Stel eisen aan de verhuurder of beheerder”

“Stel eisen aan de verhuurder of beheerder”

PvdA-debat over studentenhuisvesting

MAASTRICHT. Een leefbaarheidstoets, betere handhaving door de gemeente, de invoering van een keurmerk, de komst van de International Student Club, en vooral ‘open communicatie’: het zal de wildgroei aan studentenkamers en de overlast, zoals sommige bewoners van Maastricht die ervaren, moeten beteugelen. De PvdA Maastricht organiseerde dinsdagavond een debat met bewoners, verhuurders en studenten in de Stay Okay.

De gemeente Maastricht heeft het studentenhuisvestingsbeleid jarenlang laten versloffen, klinkt het vrijwel unaniem. “Het heeft tot de huidige excessen geleid”, reageert Dirk Tempelaar, voorzitter van buurtplatform Brusselsepoort en UM-docent. De Franquinetstraat wordt genoemd waar meer dan 60 procent van de huizen gevuld is met studenten. Er is zelfs een actiecomité opgericht: Buurtbalans.
Samenleven in een universiteitsstad, hoe doe je dat? Het is de centrale vraag die de PvdA stelt tijdens deze avond. Hiermee loopt de partij vooruit op de evaluatie van de huidige regels over woningsplitsing en kamerverhuur tijdens een stadsronde van de gemeenteraad (waar burgers hun zegje mogen doen), volgende week dinsdag 19 april.

Sinds de zomer van 2015 gelden in Maastricht nieuwe regels voor het splitsen van woningen. Waar in sommige buurten voorheen nog de ‘nee tenzij’ regel gold – wat betekent dat alleen nog onder bijzondere omstandigheden kamerverhuur wordt toegestaan – is er nu géén onderscheid meer tussen buurten. “We hebben jarenlang gevochten voor een ‘nee tenzij’ en nu wordt alles losgelaten”, reageert een burgerraadslid van het CDA en inwoner van Limmel. Tempelaar: “Was er eerder nog sterke handhaving op illegale kamersplitsing, sinds vorig jaar wordt alle illegaliteit in één keer legaal gemaakt.”
Maar wijken zijn verschillend, houd daar rekening mee, klinkt het. “Terwijl de Rechtstraat een dynamische straat is waar veel studenten wonen, is de Wolkammersdreef in Belfort dat niet.” Een bewoner van Belfort schetst een schrijnend beeld. Flats worden in grote mate opgekocht door buitenlandse – en dus niet bereikbare – investeerders en verhuurd aan studenten. “Drie man op 84 vierkante meter. Mensen die er al jaren wonen, zijn bang. Er valt niet te praten met studenten, alleen al vanwege de taal, de meesten zijn buitenlanders. Het is een trieste situatie.”
Toch is “open communicatie” het toverwoord, meent Maria Essers van buurtplatform Argus (Statenkwartier). Ze krijgt bijval: “Maak studenten bewust van hun gedrag, organiseer buurtfeesten, spreek periodiek af met elkaar.” Bij bijvoorbeeld studentenvereniging Koko, wier sociëteit in Sint Maartenspoort ligt, werkt het uitstekend, zegt Koko-voorzitter Britt op de Laak.

Karin van de Ven van studentenservicebedrijf Jules ziet een rol voor de verhuurder. “We beheren een aantal panden en ja, sommige studenten kunnen lastige buren zijn. Hun leefwereld is totaal anders. Stel eisen aan de verhuurder of beheerder wat betreft de beheersbaarheid van het pand. Zorg dat er een 24-uurs nummer is.” Andere mogelijke oplossingen: een leefbaarheidstoets bij de vergunningaanvraag en een keurmerk. “Dat keurmerk zorgt voor meer controle op bijvoorbeeld brandveiligheid”, zegt Huib van Gastel, voorzitter van de vereniging Verhuurders Woonruimtes Maastricht. “Als de gemeente een pand goedkeurt moet alles op orde blijven. Gaat de gemeente om de zoveel tijd herkeuren? Ik denk dat de verhuurder dat zelf kan doen. De gemeente komt steekproefsgewijs langs. Als verhuurder kun je er bovendien op toezien dat er goed contact is met de buurt.”
Ook de Universiteit Maastricht zal haar verantwoordelijkheid moeten nemen, klinkt het. Waarom maken zij hun studenten niet veel meer attent op de leefregels in Maastricht, wil het publiek weten. “Misschien kan de UM iets betekenen in het aanleren van skills, zodat studenten makkelijker, wellicht verplicht, contact leggen met buurtbewoners”, reageert kennistechnologiestudent Redencio Jozefzoon. Of de komst van een International Students Club in de Timmerfabriek de overlast van huisfeesten oplost, valt nog te bezien, meent Tempelaar. “Het zit niet in hun cultuur om op een andere plek samen te komen.”
Na de stadsronde van volgende week dinsdag komt het college van burgemeester en wethouders met een nota met daarin voorstellen voor aanvullend beleid naast de nieuwe huisvestingsregels. Ook zal het college zich buigen over hoe om te gaan met bestaande illegale gevallen.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

2016-05-11: Brigitte Dagtekin
Wat ik hier helemaal mis is een diskussie over de veelal katastrophale toestand van de verhuurde panden. Na bezichtiging van ca. 15 kamers in 15 verschillende panden ben ik diep geschokt over wat hier als huisvesting voor jonge mensen wordt aangeboden. De kamertjes zijn piepklein, de gangetjes zijn smal met oeroude smalle steile trapjes, in vele huizen is al sinds jaren niet gepoetst, omdat dit voor de verhuurders te duur is. Men kan gewoonweg niet het schoonhouden van de algemene ruimtes aan de jonge mensen zelf overlaten. Het ontbreekt vaak aan wasmaschines in het huis en warm water op de kamers. Vaak is er geen fietsenstalling. Ik denk, dat de verhuurders de hand in eigen boezem moeten steken: Als je rotzooi aanbiedt tegen woekerprijzen per vierkante meter, dan kun je niet beter verwachten. Waarom bouwt Maastricht niet gewoon een paar fatsoenlijke moderne studentenflats en gaat als stad zelf voor de huisvesting van studenten zorgen, zodat deze als MENSEN kunnen leven?
Een zeer bezorgde moeder.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)