Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De lachende mens

De lachende mens

Medewerkerscolumn

Thuis krijg ik vaker de opmerking dat ik altijd vrolijk ben en zo veel lach. Fijn dat dat zo lijkt (hoewel het soms ook bijna als een jaloers verwijt klinkt). Ik kan u geruststellen: ik ben net als u wel eens heel pisnijdig, gefrustreerd, verdrietig of ronduit ochtendhumeurig. Vraag maar aan de mensen die me goed kennen. ’s Ochtends moet je me niet te veel vragen stellen, laat me maar een beetje aanrommelen op mijn eigen tempo. Dan komt het na een kop koffie wel goed. Schelden op computers en kopieerapparaten is me ook niet vreemd. Daar helpt niets tegen, behalve chocola. Véél chocola.

Hier in Manipal, een universiteitsstadje  in Zuid-India waar onze Global Health studenten deze week hun leersymposium hebben, valt me iets op: de mensen op straat, in het hotel, in het restaurant, en op de campus glimlachen steeds naar mij. En ik merk tot mijn verbazing en na enige zelfreflectie dat ik dat zelf uitlok. Niet door de gekke westerse kleren die ik aan heb, of mijn blonde haar dat hier behoorlijk uit de toon valt. Maar door zelf naar de voorbijgangers te glimlachen.

Thuis glimlacht er meestal niemand naar me op straat. Hoewel ik denk dat ik me daar niet anders gedraag dan hier. Een enkele keer kijkt me wel eens een vrolijk, vriendelijk gezicht aan. Een beetje googlend naar ‘de lachende mens’, de Homo Ridens, zie ik dat deze al eeuwen lang onderwerp van debat is onder westerse filosofen: lachen definieert volgens sommigen de mens. Volgens anderen is de lach de tegenpool van de menselijke rede. Ik stuit verder surfend al snel op de Maitreya: de lachende Boeddha. In het Sanskriet betekent deze naam ‘liefhebbende vriendelijkheid’. Maitreya is de kwaliteit om andere mensen gelukkig te maken.

Kijk, dat vind ik nou mooi. Gezien de gebeurtenissen in de wereld is dit precies waar we meer van nodig hebben. Geen plat geanalyseer van waarom mensen steeds vervelender tegen elkaar beginnen te doen.  Gewoon een beetje meer Liefhebbende Vriendelijkheid. Een beetje aandacht voor elkaar. Elkaar gelukkig maken met zo iets simpels en aanstekelijks als een glimlach. Dus kijk af en toe eens op van die smartphone, haal dat hoofd uit het aardappelveld, kijk iemand aan en glimlach. Het kost niets. En als u mij eens in onweerswolken achter een printer aantreft: u weet nu wat u te doen staat.

Carijn Beumer, universitair docent Health, Ethics and Society

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: