Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Twee smaken vrijheid van meningsuiting

Twee smaken vrijheid van meningsuiting

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Ooit, lang na de oerknal, werden mensen zich bewust van hun gebrek aan vrijheid van denken en handelen. Honger, schaarste en de machten die boven hen waren gesteld lieten de luxe niet toe om in termen van vrijheid te denken. Een paar eeuwen terug ontstond in onze streken de mogelijkheid om individuele vrijheden en rechten te bevechten. Niet zonder strijd en offers. In de politiek moest de uitvoerende macht zijn positie delen met de wetgevende en de rechterlijke. Willekeur werd aan banden gelegd. Mensen kregen het recht van beweging, staan en gaan waar men wil. Het recht van vereniging, omgaan met wie men wil. Het recht van gewetensvrijheid, denken wat men wil. Het recht om geen gebrek te lijden of aan geweld te worden blootgesteld. En nooit zonder tegenwerking: het recht op vrije meningsuiting. Deze constellatie van vrijheden voor individuen en groeperingen laat zich vangen onder de paraplu van de rechtstaat. De sociale strijd die hiertoe leidde, werd gevoerd met hooggestemde ideeën over tolerantie, respect voor andersdenkenden en de afwijzing van discriminatie. Dat de bijbehorende werkelijkheid zijn groezelige kanten had en heeft zal niemand ontkennen.

Laten we ons nu eens verplaatsen in een Verlichtings-activist uit de achttiende eeuw. Met hem kijken we naar een Nederlandse talkshow over de vrijheid van meningsuiting die in gevaar zou zijn door de Turkse reactie op een tweet van een Nederlands/Turkse journaliste in Turkije gedaan. De waarnemer zou uiteraard de overdreven reactie van een machtige potentaat herkennen. Hij zou echter niet begrijpen dat het oproepen tot geslachtsgemeenschap met deze president onder het recht van meningsvrijheid valt. Wat is die mening dan en voor welke idealen staat die? En wat deden al die luitjes in die talkshow? De grootste schreeuwlelijk, een vrijgevestigd nar genaamd Hans Teeuwen, vertelde wat hij allemaal in zijn show ging zeggen over die president. Het zou niet onderdoen voor zijn vrijheidslievende scène waarin hij een Nederlands staatshoofd van achteren nam. Dat was niet alleen lachen, dat zou satire zijn.

Onze eeuwenoude gast verlangde snel terug te keren naar zijn tombe. Hij was zwijgzaam onderweg. Hij las wat voor uit Candide van Voltaire die hij altijd bij zich had.

Twee smaken om uit te kiezen. Vrijheid van meningsuiting als onderdeel van de vrijheid van beweging, vereniging en alle andere òf een recht op verbale diarree van een verwende media-elite.

 

Hans Philipsen

 

 

                      

Hans Philipsen is oud-rector van de UM

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: