Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Close encounters of the fourth kind

Close encounters of the fourth kind

Film: Midnight Special

Het verhaal: De gescheiden vader Roy (Michael Shannon) heeft zijn achtjarige zoon Alton (Jaeden Lieberher) ontvoerd. Dat beweert althans de politie, die het signalement van vader en zoon via de media heeft verspreid. De werkelijkheid is complexer: Roy heeft zijn zoontje weggehaald bij een religieuze sekte die in Alton de Messias zag. Ondertussen maken behalve de sekte ook de FBI en NSA jacht op de jongen, die over mysterieuze gaven beschikt.

Jeff Nichols wordt een hele grote, want:

- Captain America, Deadpool, Batman, Superman: een mens zou bijna vergeten dat er in de VS ook nog films worden gemaakt waarin het hoofdpersonage niet in een strak spandexpakje het Kwaad te lijf gaat. Gelukkig is er ook nog Jeff Nichols, een ouderwetse filmmaker die in zijn eerdere films (Mud, Take shelter) al teruggreep op klassieke Hollywood-tradities. Dit keer toont hij zich vooral schatplichtig aan het werk van John Carpenter en Steven Spielberg, filmmakers die in de jaren zeventig en tachtig het kille sciencefiction-genre injecteerden met een stevige dosis menselijke emotie.

- Als tiener zag de in Arkansas geboren Nichols voor het eerst een film van Martin Scorsese. Hij wou daarna gelijk een verhaal over gangsters in New York schrijven, waarna zijn vader hem met de neus op de feiten drukte: “Jij bent nog nooit in New York geweest.” Het is deze ‘film wat je kent’-les die Nichols in zijn oren heeft geknoopt, want al zijn films zijn gesitueerd tegen het decor van zijn jeugd: het broeierige zuidoosten van de VS, in armlastige kleine steden waar paranoia in het DNA van de bevolking zit.

- Het eerste deel van Midnight special is dreigend, sfeervol en aangenaam ambigu, en pakt bovendien uit met één van de beste scènes van dit filmjaar (hou maar alvast de adem in als vader en zoon ’s nachts bij een verlaten tankstation halt houden).

Hou die vergelijkingen met Spielberg nog maar even op zak, want:

- In de tweede akte lekt alle ambiguïteit uit de film weg en wordt het mysterie van Altons gaven tot op de naad ontrafeld.

Het salomonsoordeel: Is Jeff Nichols een Amerikaanse grootmeester in spe? Ik aarzel nog, want Midnight special voorziet zowel voor- als tegenstanders van munitie. Nichols’ volgende film (Loving) is trouwens alweer klaar en dingt volgende week mee naar de Gouden Palm in Cannes. Een goed moment voor Jeff om eindelijk dat meesterwerk af te leveren dat hij in zich draagt.

Mark Vluggen

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)