Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De Scriptie

De Scriptie

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

De wekker klinkt. Ik druk op de snooze knop en draai me om. Een ritueel dat ik steevast elke ochtend driemaal herhaal alvorens een poging te wagen mijn benen uit het bed te lichten. Bij het openen van de gordijnen komen de zonnestralen me genoeglijk tegemoet. Een mooie dag om binnen te zitten, concludeer ik. Ik neem een douche, kleed me aan, eet mijn ontbijt, stop mijn laptop in mijn tas, met ook nog wat te eten en een thermoskannetje sterke koffie. Dan begeef ik mij naar de plek waar ik de rest van de dag aan mijn scriptie zal schrijven. Net zoals de dag ervoor en net zoals er nog vele dagen zullen volgen. Het schrijven van een scriptie vergt een ijzeren discipline.

Bij het binnenkomen van de studiezaal knik ik onzichtbaar naar de bekende onbekenden die hun vaste stekje alweer hebben gevonden. Ik kies een plek, open mijn laptop, lees een artikel, maak wat notities en schrijf een nieuwe paragraaf. Ik surf een beetje op het web en voor ik het weet is de ochtend alweer voorbij. Tijd om wat te eten. Ik maak de Tupperware open en een weinig appetijtelijke geur maakt zich vrij. De broccoli van gisteravond. Grappig eigenlijk dat die groene vitaminestruik zo sterk ruiken kan, en dat terwijl het naar vrijwel niets smaakt.

Na de lunch lees ik nog maar weer eens een artikel. Ditmaal een prototype van het genre gortdroog academisch stuk. Zo één waar je tussen de verwijzingen door naar de woorden moet zoeken die samen een hele zin vormen. Zo een waarvan het taalgebruik zo wollig is dat je er gerust een dutje op zou kunnen doen, wat helaas dan ook nog weleens voorkomt. Het is een genre dat moeilijk leesbaar is. Maar het is ook een genre die je je snel eigen maakt. Zeker als je er dagenlang non-stop mee wordt geconfronteerd. En zo kan het dat ik het ’s avonds met mijn vriendin heb over de conceptuele tekortkomingen van het woord “salade” of trek ik de validiteit van de claim “100% biologisch” op de spruitjesverpakking in twijfel.

Vastgelopen op een ondoordringbare zin staar ik naar buiten. Mijn blik valt op een groepje medestudenten die het weekend alvast maar ingeluid hebben en om de beurt een teug uit de fles wijn nemen. Ik zou ook best een slok lusten. En toch wend ik met genoegen mijn hoofd weer naar het scherm. Scriptieschrijven, het bevalt me wel.

Arjen van der Heide

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)