Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“De grote liefde? Het komt zoals het komt”

“De grote liefde? Het komt zoals het komt”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Wim Renders (Deventer, 1993)/voorzitter Werkgroep Inkom, masterstudent accountancy/single/woont in Maastricht

Stilstaan is achteruitgaan. Nee, daar ben ik het niet mee eens. Ik hou van vooruitgang, maar het is ook belangrijk om af en toe stil te staan en na te denken over wat je hebt, wat er mist en hoe je verder gaat. Ik ben wel graag bezig, doe veel dingen naast mijn studie, dat sociale aspect vind ik belangrijk. En je leert er ook veel van. Ik heb verschillende functies gehad bij Integrand (studentenorganisatie die stages verzorgt, red.), mijn vereniging Saurus en ook bij de Inkom, voordat ik in de Werkgroep zat. Bij Integrand kwam ik bij verschillende bedrijven over de vloer, nu leer ik andere partners kennen zoals de gemeente, denk ik na over beleid en merk ik hoe het is om in een heel hecht team te werken.
Ik ben een econoom in hart en nieren. Vooral de bedrijfskundige kant vind ik leuk. Hoe organisaties werken, het ondernemen. Dat heeft me altijd getrokken. Ik ben nu begonnen aan de master accountancy. Ik vind het leuk om midden in een organisatie te staan, de cijfers te analyseren en dan een strategie te bepalen. Hoe kan het beter? Volgend jaar wil ik deze master afronden en daarna een jaar naar het buitenland voor een master bestuurskunde. Het liefst werk ik daarna bij een van de grotere kantoren. En wie weet begin ik ooit voor mezelf. Maar dat hangt van zoveel aspecten af. Pas als je gaat werken weet je wat je wel en niet bevalt.
Film die iedereen gezien moet hebben. Blood Diamond, over de diamanthandel in Sierre Leone, vond ik erg goed. En om Mr. and Mrs. Smith moest ik lachen. Ik hou ook van films over de financiële crisis, zoals Too Big to Fail en Inside Job.
Het grootste verschil tussen het vmbo en het vwo. De soort mensen en hoe ze in hun studie staan. Ik heb vier jaar vmbo gedaan, toen twee jaar havo en daarna een jaar vwo. De mensen werden steeds serieuzer. Ik kreeg vmbo/havo-advies, na de brugklas vond men het beter dat ik op het vmbo bleef. Ik weet eigenlijk niet precies waarom, misschien moest ik wennen aan de overgang naar de middelbare school? Mijn cijfers lieten zien dat ik meer kon. Na het vmbo hielp de school me om zo snel mogelijk het vwo af te ronden, ze realiseerden zich ook dat ze me verkeerd hadden ingeschat. Daar ben ik blij om, als ik eerst een mbo had gedaan, denk ik niet dat ik nu op de universiteit had gezeten. Ik heb het overigens wel goed naar mijn zin gehad. Het leukste was een reis naar Nicaragua in 3 vmbo. Daar had de school een project lopen met moeders van gehandicapte kinderen. Na twee jaar voorbereiden, zijn we er drie weken geweest en hielpen een school en een yoghurtfabriek op te zetten. Een heel bijzondere ervaring.
Mijn grote liefde moet… zichzelf zijn. Dat ze doet wat zij belangrijk vindt. En betrouwbaar zijn. Verder heb ik geen eisen. Het komt zoals het komt.
Kind zijn, ik vond er niks aan. Jawel, ik heb een heel leuke kindertijd gehad. We gingen regelmatig op pad naar een pretpark of museum. Ik vond het DAF museum in Eindhoven fantastisch, met al die vrachtwagens. Ik speelde ook graag buiten, voetballen met jongens uit de buurt op het grasveldje bij ons voor. Ik ben enig kind, dan leer je om andere kinderen te vragen om met je te spelen of om zelf je eigen spel te bedenken. Een broertje of zusje heb ik niet gemist. Je krijgt veel aandacht. Aan de andere kant zou het later wel leuk zijn om meer familie te hebben.
Grootste angst? Dat iemand van mijn familie wegvalt. Hoewel dat natuurlijk onvermijdelijk is. Iedereen gaat uiteindelijk dood. Anderhalf jaar geleden overleed mijn peetoom door een aanrijding. Ik was toen op uitwisseling in Canada en kon niet naar de begrafenis. Dat is jammer, we hadden een goede band, maar het is zoals het is.
Een sport kan me niet extreem genoeg zijn. We zijn met de WGI op skireis geweest een paar maanden terug. Ik had nog nooit geskied. Als ik iets nog nooit heb gedaan of ik zie er tegenop dan spring ik er juist meteen in. Je moet gewoon iets doen, dan kom je vanzelf op dreef. Maar ik ga dan niet meteen off-piste ofzo. Je hoeft de risico’s ook niet op te zoeken.
Van thuis uit heb ik meegekregen… dat je mensen moet helpen, als iemand steun nodig heeft, dan bied ik die graag. Ook heb ik geleerd om andermans eigendom te respecteren en anderen niet tot last moet zijn. Ik lijk op allebei mijn ouders. Ik ben nuchter zoals mijn vader en direct zoals mijn moeder. Ze hebben mij altijd vrijgelaten. Toen ik bijvoorbeeld op het vmbo zat, maar naar het vwo wilde, zeiden ze: prima, wij denken dat je het kunt maar het is wel je eigen verantwoordelijkheid. Het is jouw leven.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)