Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Robots, zelfrijdende auto’s en een campusfiets

Robots, zelfrijdende auto’s en een campusfiets

Medewerkerscolumn

Zelfrijdende auto’s, het internet der dingen, intieme technologie, robotica en QS (‘Quantified Self’) ... het is er allemaal al, zij het soms nog rudimentair en niet voor iedereen. De verwachting is dat dit snel anders wordt. QS is het verzamelen van gegevens over jezelf of je omgeving met behulp van draagbare elektronische sensoren (wearables) of apps op bijvoorbeeld smartphones. Intieme technologie klinkt een beetje duister (‘real life dolls’ die volgestopt zijn met artificiële intelligentie?), maar houdt ook “technologie met menselijke trekjes in, zoals digitale coaches, realistische avatars en robots waardoor de grens tussen mens en technologie verder vervaagd”, aldus het Rathenau instituut. Laatst hoorde ik iemand spreken over het “internet van blaadjes”; de zaal bleef in verwarring achter want waren het nu blaadjes van bomen en planten of ons soort (wetenschappelijke) (pdf-)blaadjes?

Bij al dit soort ontwikkelingen gaat het om innovaties. Voordat ze ‘uitgerold’ zijn, moet aan tal van eisen worden voldaan: doen ze wat ze beloven, brengen ze wat op, sluiten ze aan op vigerende wet- en regelgeving én scoren ze een voldoende op het precautionary principe, zoals Thierer van het Mercatus Instituut (George Mason University) het noemt. Het is het geloof dat nieuwe innovaties afgeschermd moeten worden van derden, totdat de ontwikkelaars bewezen hebben dat “they not cause any harm to individuals, groups, specific entitities, cultural norms, laws, norms or traditions”. Hij geeft een voorbeeld uit de tijd dat internet (toen nog Arpanet geheten) ontwikkeld werd binnen MIT (Massachusetts Institute of Technology).  Het handboek schreef voor dat het gebruiken van “Arpanet for anything which is not in direct support of government business like sending electronic mail for commercial or political purposes is both anti-social and illegal”. Zie hoe het gelopen is!

Gelukkig is er ook een ander principe dat Thierer behandelt: ga voor permissionless innovations en experimenteer. Karl Popper en Donald Campbell (van the experimenting society) zouden deze benadering toejuichen. Ik ook, maar realiseer me wel dat er in onze verzorgings- & reguleringssamenleving heel veel water door de rivieren zal gaan, wil het er van komen. Ook een fenomeen als RtC, het right to challenge waarin burgers taken van overheden overnemen omdat ze vinden dat ze het zelf beter kunnen, heeft nog een lange weg te gaan.

Zou de UM als jongste Nederlandse universiteit niet voorop kunnen lopen met het ontwerpen van een permissionless innovation: een geheel nieuwe opleiding, transdisciplinair, gericht op integratie van neurowetenschappen met andere disciplines, met aandacht voor menselijke besluitvorming en gedragsmechanismen in diverse maatschappelijke velden maar vooral in de digitale wereld, geheel te volgen met behulp van hololensen, apps, wearables en andere gadgets, met VRET (virtual reality experimental testing) en voorzien van campusfietsen met autopilots, om het ook nog een beetje gezond te houden (en al dan niet ‘geaccrediteerd’). Het lijkt me een waardig afscheidscadeau voor scheidend Rector Luc Soete, die altijd al van de innovaties is geweest.

Frans Leeuw, hoogleraar Recht, Openbaar Bestuur en Sociaal-wetenschappelijk Onderzoek, en directeur Wetenschappelijk Onderzoek en Documentatiecentrum (WODC)

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)