Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Treitersmerissen en rappende zeurpieten

Treitersmerissen en rappende zeurpieten

Medewerkerscolumn

Politieagenten hebben ingrijpende bevoegdheden. Zij mogen bij je naar binnen, overal snuffelen en je zelfs bij je kladden grijpen en overbrengen naar een plaats voor verhoor. Voor dat alles is minimaal vereist dat je verdachte bent, wat betekent dat er een redelijk vermoeden van schuld moet zijn dat je een strafbaar feit hebt gepleegd. Als je je netjes gedraagt, hoef je je dus geen zorgen te maken.

Met deze bevoegdheden kan al aardig worden opgetreden tegen het geboefte dat het leven van de burger zo onaangenaam kan maken. Toch kom je er niet mee. Er zijn nogal wat voorschriften die vrijelijk kunnen worden overtreden zonder dat iemand er ooit iets van merkt. Denk maar eens aan de verplichting om een gevarendriehoek in je auto te hebben of je rijbewijs bij je te hebben. Voor dat soort voorschriften zijn er controlebevoegdheden. De politie kan je op die punten controleren ook zonder dat er enige aanleiding voor is, gewoon om te kijken of je je wel aan de regeltjes houdt.

Zulke bevoegdheden kunnen misbruikt worden. In de jaren tachtig had ik, advocaat, een cliënt met volgens de Maastrichtse politie te lange haren, die dus nauwelijks achter het stuur kon kruipen zonder dat een agent hem om zijn kentekenbewijs vroeg. Dat was pure treiterij, die vaak uitmondde in kinderachtige boetes. Het meest krasse wat hem overkwam was een boete voor het zich ontdoen van afvalstoffen zonder vergunning. Hij had namelijk geweigerd de voor een parkeerovertreding uitgeschreven bon aan te nemen en die was toen op straat gevallen. Dat was de afvalstof.

Treiteren mag niet, maar met enige vorm van intelligentie controleren wel. Als alleen maar oude dametjes in hun Opel Corsa aan de kant worden gezet, komt er van een realistische controle niets terecht. Politieagenten mogen dus best van de wetenschap van het vooroordeel – de statistiek – gebruik maken om geïnformeerde keuzes te maken bij het controleren. Dat vergroot de kans op het constateren van een overtreding en heeft dus preventieve werking.

Als je binnen de standaarddeviatie van de agentenstatistiek valt, kun je dus pech hebben. Daar moet je niet over zeuren. In Frankrijk word ik wel eens gecontroleerd op verdovende middelen, alleen omdat ik met een Nederlandse kentekenplaat rondrijd. Daarover heb ik nog nooit naar Monsieur le Président geschreven en er is ook geen parlementslid daar dat zich daar druk over zou kunnen maken. Maar als in Nederland een rapper zeurt, zingt het hele koor een deuntje mee.

Fokke Fernhout, universitair hoofddocent aan de faculteit rechtsgeleerdheid

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: