Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een tsunami bij Napels (2)

Een tsunami bij Napels (2)

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Plinius de Oudere, Romeins militair en bestuurder, voert in het jaar 79 het bevel over de vloot die in de haven van Misenum ligt. Tegenover Napels in de Baai van Napels. Dus ook tegenover de Vesuvius. Plinius is niet alleen een succesvol ambtsdrager, maar ook een beroemd schrijver. Tot ongeveer 1600 is zijn Natuurlijke Historie een onmisbaar naslagwerk. Twintig duizend feiten van een kleine 500 schrijvers bij elkaar. Van astronomie tot en met medicinale planten. Waardevolle waarnemingen en bakerpraatjes door elkaar.

Op 24 augustus ziet de zuster van Plinius in de verte een merkwaardige wolk boven de Vesuvius. Zij is op bezoek bij haar broer, samen met haar zoon, Plinius de Jongere. Plinius, de vlootvoogd, springt ondanks zijn corpulentie, op van zijn werkbank. Hij besluit uit te varen om het verschijnsel nader te bekijken. In eerste instantie handelt hij uit nieuwsgierigheid, als man van wetenschap. Al spoedig krijgt hij bovendien een brief om hulp te bieden aan de mensen aan de overkant die geen kant meer uit kunnen. Plinius haalt de overkant, begint iedereen moed in te spreken, om zich vervolgens naar een maaltijd te laten vervoeren en een korte nachtrust te genieten. Daar het huis bijna op instorten staat, gaat men met kussens op het hoofd naar buiten. Uitvaren is onmogelijk door de woeste zee. Plinius berust op het strand in zijn lot. Overlijdt ter plaatse, vermoedelijk aan spanning, ademnood en zijn wankele gezondheid. Toen het drie dagen later weer licht werd, is hij gevonden. Hij lijkt een slaper in rust, geen dode. In Misenum zijn dan de jonge Plinius en zijn moeder op de vlucht, zoals ik vorige week berichtte Als brievenschrijver heeft hij in het jaar 106 zijn eigen en andermans ooggetuigenis nagelaten.

De uitbarsting van de Vesuvius zou van meteorologen ongetwijfeld de code dieprood tot zwart hebben gekregen. Daar kan geen weekje hoosbuien tegenop. Tegenwoordig zijn er bij extreem natuur- en ander geweld altijd ooggetuigen. In de loop van de geschiedenis missen we ze vaker dan dat ze zich melden. Deze zomer raad ik u aan op zoek te gaan naar meer van zulke ‘reportages’. Misschien leuker dan het kleiduivenschieten in Rio.

Hans Philipsen

 

 

 

 

                   

Plinius, De Vesuvius in vlammen, 2016 vertaling Vincent Hunink. Anders maar heel leuk: Geert Mak/René van Stipriaan, Ooggetuigen van de wereldgeschiedenis in meer dan honderd reportages, 2000. Staat misschien nog ergens in de kast

Hans Philipsen is oud-rector van de UM

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: