Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Hier thuis zeggen ze altijd: ‘jij lijkt op niemand’"

“Hier thuis zeggen ze altijd: ‘jij lijkt op niemand’"

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Romain Hollands (Simpelveld, 1994)/ derdejaars psychologie en faculteitraadslid voor WISE/ sinds 4,5 jaar een relatie met Britt/ woont in Simpelveld

Ik weet precies wat ik over tien jaar doe. Ik zou willen dat het zo was. Ik heb wel wensen. Ik wil graag onderzoek doen aan de universiteit of in een farmaceutisch bedrijf. Ik ben aangenomen voor de research master Drug development and Neurohealth. Ik vind vooral geheugengerelateerde ziektes zoals Alzheimer interessant. Mijn Marble-onderzoek had ermee te maken en nu ben ik student-assistent bij een onderzoek naar medicijnen die het geheugen zouden moeten verbeteren.
Zonder muziek kan ik niet leven. Klopt. Ik ben al sinds mijn vijfde slagwerker. Mijn ouders hadden me eerst een klarinet gegeven, maar de leraar zei al snel: laat hem maar iets anders doen. Als slagwerker ben je binnen een harmonie veel vrijer dan een blazer. Maar als je een fout maakt, weet iedereen dat jij het was. Mijn ouders spelen ook allebei, het zit in de familie. Mijn moeder is professioneel fluitiste en mijn vader speelt basklarinet en saxofoon. Ik heb in verschillende bandjes gezeten, we maakten jazz en popmuziek. De laatste band is door tijdgebrek uit elkaar gevallen, maar ik hoop het weer op te kunnen pakken.
Politiek zit in mijn genen. Nee, het zijn alleen mijn broer en ik die er in geïnteresseerd zijn. Toen hij fractie-assistent werd bij een lokale partij (Leefbaar Simpelveld) en later meedeed aan de verkiezingen, leek mij dat ook leuk. Nu ben ik fractie-assistent bij dezelfde partij. Ik doe het graag, maar carrière maken wil ik in de wetenschap. Wel zou ik binnen de universiteit of het bedrijf waar ik kom te werken ‘politieke’ functies willen bekleden. Lid van de ondernemingsraad bijvoorbeeld.
Wat niemand weet van treinlimbo’s. Dat ben ik natuurlijk in hart en nieren. Of eigenlijk een buslimbo, want ik zit een half uur in de bus op weg naar station Heerlen. Ik kijk stiekem altijd naar hoe Hollanders die hier op vakantie zijn op het landschap reageren. Het is een mooi stuk, van Heerlen naar Maastricht. Ik ben niet op kamers gegaan omdat ik voor de politiek in Simpelveld moest blijven wonen. Ik heb er niets door gemist. Voor feestjes was het natuurlijk handiger geweest en als ik om half negen op de uni moet zijn, sta ik om 6.10 uur op, maar ik ben eraan gewend.
Beste film? The sixth sense. Er zit een verrassende wending in. Je raakt vertrouwd met de personages en hun wereld en dan blijk je voor de gek gehouden te worden.
Hond of kat? Hond. Nu stel ik mijn vriendin teleur, zij is een echt kattenmens. Ik heb geen hond, wel een konijn; Quintus. Hij is vijf jaar oud. Een bijzonder konijn, hij heeft maar drie poten. Er zat een tumor op het vierde pootje en dat moest geamputeerd worden. Nu kan hij één oor niet meer goed wassen. Konijnen trekken hun oren met hun poten naar hun mond toe, we moeten hem daarbij helpen.
Ik was het populairste kind van de klas. Nee, maar ook niet het minst populaire. Ik trok met iedereen op en was daar heel tevreden mee. Ik vind het altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen, hoe meer hoe beter. Na 2vwo moest ik van school wisselen, mijn oude school ging fuseren en het nieuwe gebouw was te ver weg. Dat was eigenlijk wel goed. Ik vond de overstap van de basisschool lastig. Daar had ik nooit iets gedaan, maar dat kon nu niet meer. Ik liet het een paar maanden liggen en raakte achter. Leraren vergeleken mij met m’n oudere broer en zus die het altijd heel goed deden. Op de nieuwe school had ik een frisse start en ging ik veel beter presteren.
Ik erger me aan… mensen die discussie voeren over iets waar ze niets vanaf weten met een agressie die helemaal nergens voor nodig is. Als er een nieuwsartikel op Facebook staat, zijn er altijd mensen die in de reacties alles betrekken op vluchtelingen of rechtse politiek of Rutte. Zo achterlijk.
Wat zoek je in een vriend? Iemand die veel praat, dat doe ik zelf ook graag. Ik kan lang uitweiden over de meest uiteenlopende onderwerpen. Iemand bij wie je terecht kunt als er iets is – dat is moeilijker bij jongens, die praten niet zo snel over dat soort dingen. Met wie ik op een lijn zit en die minstens één dezelfde hobby heeft. En die niet op m’n lip zit, ik ben niet iemand die dagelijks met dezelfde persoon optrekt.
Verdrietigste periode? Toen mijn opa van moederskant overleed, ruim zeven jaar geleden. Ik zag hem bijna iedere dag. Hij haalde me in de pauzes van school en op dinsdag gingen we altijd friet eten. En toen was het opeens over, na een kort ziekbed is hij overleden. Hij was muzikant en heeft veel gedaan voor de jeugdopleidingen binnen de harmonieën in Limburg. Bij de begrafenis was de kerk zo vol dat mensen moesten staan, dat was mooi om te zien.
Grote liefde? Ik heb verschillende grote liefdes. De constante is mijn vriendin. We zijn tegenpolen, zij is klein, blond, heel gestructureerd. Het is ook saai als iedereen het met elkaar eens is. Op zondagochtend is het Roda JC, doordeweeks sporten – bootcamps en fitness – en mijn studie.
Ik lijk op… Hier thuis zeggen ze altijd: ‘jij lijkt op niemand’. Maar mijn brede interesse heb ik van mijn vader, net als de slechte grappen. Hij kan een verhaal vertellen waarvan je denkt ‘goed verhaal’ maar dat blijkt dan een grap te zijn. Ik probeer het niet te doen, maar het zit er toch in. De muzikaliteit komt van mijn moeders kant van de familie. Dat ik graag kook heb ik ook van haar. Ik hou vooral van de Aziatische keuken.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)