Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Honderddertig jaar eenzaamheid

Honderddertig jaar eenzaamheid

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

De oplettende lezer en televisiekijker heeft ondertussen een paar weken VPRO’s zomergast Andrea Maier achter de rug. Op Google kunt u nog uren doorbrengen met haar strijd tegen de veroudering. Negenendertig jaar, hoogleraar interne geneeskunde op haar drieëndertigste, hoogleraar in Amsterdam en Melbourne, leider van omvangrijke onderzoeksgroepen. Haar streven is in de geneeskunde veroudering als ziekte erkend te krijgen, in het bijzonder op het niveau van de cel. Een succesverhaal van formaat. Dat nog sterker aanspreekt bij het besef dat zij pas dertien jaar in Nederland woont. Veroudering-als-ziekte is op zichzelf een abstract begrip dat het denken stuurt. De concretisering in allerlei onderzoek lijkt vruchtbaar. Zij noemt als voorbeeld de kennelijk nabije mogelijkheid om via injecties het verlies aan spiermassa te verminderen. Zij weet ook dat zo’n behandeling alleen zin heeft indien men zijn spieren blijft gebruiken. Andrea Maier is derhalve ook voor gezond leven op zijn hedendaags. Veel bewegen, werken en gezond eten. Zij wil ouderen van hun zielige en afhankelijk imago afhelpen. Wie haar zienswijze volgt kan wel honderddertig jaar worden, of nog ouder. Op dit punt in het betoog gaat het mis!

In het Zomeravondgesprek in de NRC, afgelopen zaterdag gepubliceerd, krijgt Andrea te doen met de achtenzeventigjarige drs. Cor van Zadelhoff die een geslaagd leven als makelaar en adviseur in commercieel vastgoed nog in het geheel niet achter de rug heeft. Nadat zij weer haar visie heeft ontvouwd, en Cor van Z. op zijn ‘ziekten’ heeft gewezen, zegt deze: “Ik stel voor het in fasen te doen. We brengen de leeftijd eerst naar 100, 110 en kijken dan hoe het bevalt.” Dat men leeftijd simpel kan beïnvloeden, is een absurd idee. Wat niet wegneemt dat de gemiddelde leeftijd van ouderen de laatste jaren met maanden per jaar toeneemt. Van Zadelhoff probeert steeds opnieuw de zelfverzekerde Maier te confronteren met (in mijn woorden) de oude hoofdzaak. We kunnen jaren toevoegen aan het leven. Kunnen we ook leven toevoegen aan de jaren? Andrea vindt dat niet haar probleem zolang je maar gezond blijft. Maar verder? Nog dertig jaar kienen? Voor je bedachterkleinkinderen zorgen? Hoe gaat de levensloop er uit zien? Dat wordt out-of-the-box denken!

In 2065 zal mijn tijd zijn gekomen. Ik hoop zo snel mogelijk te verdwijnen: ik ben slechts een stranger in a strange land!

Hans Philipsen

 

 

Stranger in a strange land, een SF-boek van R. Heinlein (1961

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: