Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Retteketet en tararaboemdiejee

Retteketet en tararaboemdiejee

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Reportage opening academisch jaar

Hoe organiseer je een opening van het academisch jaar waar het publiek nou eens niet bij in slaap valt? De voorzitter van het college van bestuur, Martin Paul, toch al geen groot liefhebber van dit soort festiviteiten, greep de kans met beide handen aan toen studenten voorstelden om het programma dit jaar te verzorgen. Dat zou wat leven in de brouwerij brengen, verwachtte Paul. En inderdaad, er kwàm leven in de brouwerij. ’s Middags vooral door een dertienkoppig orkest dat elke spreker aankondigde alsof er een bloedstollende trapeze-act aanstaande was, ’s ochtends door een geoliede dubbelpresentatie en gelikte filmpjes rond het nieuwe Strategisch Programma 2017-2021 in de aula van de Minderbroedersberg. Gladjes American-style aan elkaar gepraat door twee juristen, Mark Kawakami en Catalina Goanta, bijgestaan door een zogenaamde digitale derde moderator die met metalen stem en via het grote scherm van tijd tot tijd ingreep. De gimmick van de cross talk tussen levende en virtuele presentatoren ging letterlijk over de hoofden van het publiek heen en viel daarmee een beetje in het water. Gelukkig viel er echt wat te lachen toen twee rechtenstudenten naar voren werden geroepen om in PechaKucha-stijl commentaar te leveren bij een aantal dia’s: telkens twintig seconden praten bij twintig slides. Vooral de Schotse Ben  Thomson stal de show door elke getoonde diersoort met zijn Schotse familie te vergelijken.

En het Strategisch Programma? Dat werd in een aantal presentaties summier uit de doeken gedaan; “het was lollig, maar ik had wel wat meer inhoud verwacht”, verzuchtte een gast later, “het is een academische opening, toch?”

Het slot van de voorstelling: de drie leden van het college van bestuur samengepropt op een niet al te ruime driezitsbank, die elk een van te voren geprepareerde vraag beantwoordden. De eerste vraag gaf de nieuwe rector Rianne Letschert de kans om, nog iets duidelijker dan bij de rectorsoverdracht een paar dagen eerder, haar grootste prioriteit aan te kondigen: ze gaat heel snel werk maken van “meer vrouwen en meer mensen uit etnische minderheden op leidende posities aan de UM.” “Dat gaat geen tien jaar meer duren”, voegde ze er retorisch aan toe.

’s Middags, bij de officiële opening in het Theater aan het Vrijthof, zag het publiek voor het eerst een praktische consequentie van die nieuwe diversiteit onder bestuurders: een rector die vooraan het cortège de - ongelijke - traptreden in de zaal niet losjes afstommelde maar geconcentreerd en met de ogen strak op de vloer gericht de afdaling volbracht. Naaldhakken dus.

Het ging van retteketet en tararaboemdiejee, de entree van de stoet hoogleraren in de zaal. Niet meer de doodstille begrafenisstoet van voorheen, maar een oorverdovend en vooral ook swingend welkom door het orkest vlak voor het podium. Waarna collegevoorzitter Martin Paul het woord nam en met een paar relativerende woorden de toon zette: er ligt nu een nuchter Strategisch Programma dat lijnen voor de toekomst uitzet, “en dat is belangrijker dan al die slogans dat we leading in dit en leading in dat zijn. Afgelopen daarmee. En al die rankings, die vinden we ook niet zo belangrijk.”

Dat relativerende element vond zijn echo in de slotact van deze middag: een wat shabby ‘koningin Juliana’, vanuit een rookwolk en in travestie ten tonele gevoerd door regisseur Ivo van Megen die er een weemoedige Franse aria bij zong en zelfs eventjes plaatsnam achter het (authentieke) tafeltje waar de echte koningin ooit de stichtingsakte van de Rijksuniversiteit Limburg, voorloper van de UM, aan ondertekende. Gebrek aan eerbied? Majesteitsschennis? Welnee, de zaal reageerde enthousiast, net als op het hele programma van deze middag, inclusief de prijsuitreikingen en de toespraak van de kersverse UCM-dean prof. Mathieu Segers.

Voorzitter Martin Paul liet ten slotte de officiële opening van het academisch jaar verrichten door veertig studenten in de zaal die een belletje lieten rinkelen. Paul (Duitser van geboorte): “Want als ik het doe klinkt het toch altijd een beetje naar Sepp Blatter die een Fifa-evenement opent.”

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)