Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De Buurman

De Buurman

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik woon inmiddels al zes maanden in één van de mooiste straten van Maastricht. De riante woonhuizen en hoge bomen aan weerszijden doen denken aan het Amsterdamse Oud-Zuid, waar de rijkere 020’ers vertoeven. Toen ik hier aankwam stond mijn toekomstige buurman al op te stoep. Zijn geblokte spencer correspondeerde feilloos met de keurig gepolijste bakstenen van zijn huis. Mijn moeder en ik begonnen de verhuisbus uit te laden.

“U moet uw dochter wel zeggen dat zij de deur niet zomaar open moet laten. Er kunnen hier rare types naar binnen lopen,” richtte de buurman zich tot mijn vader. Verbaasd luisterde ik mee. Het hele punt van verhuizen was toch dat alle meubels van de ene naar de andere locatie worden verplaatst, en voor deze handeling is een open deur niet onbelangrijk. Enfin, afgezien van deze waarschuwing zouden de buurman en ik het vast goed kunnen vinden met elkaar.

Weken later sprak ik hem wat uitgebreider. Een vriend van mij was op bezoek met zijn nieuwe auto en had deze per ongeluk op de vaste standplaats van de buurman geparkeerd. Terwijl ik hem mijn excuses aanbood namens de vriend, vroeg ik mij af hoe de buurman zo snel wist dat die auto daar stond. De vriend was er namelijk pas twee minuten en de hybride wagen maakt zo weinig geluid dat iemand die binnen zit hem onmogelijk kan horen aankomen. Ik keek naar het perfect symmetrische pand van de buurman en zag een klein rood lampje branden onder het balkon. Hij ving mijn blik. “Ik houd alles hier goed in de gaten mevrouw.”

Laatst kwam ik erachter dat mijn kelder direct verbonden is met zijn kelder. De doorgang wordt slechts geblokkeerd door een dunne plank en ik besloot uit nieuwsgierigheid om door een kier naar de andere kant te gluren. Wat  touwen en draden hingen aan het lage plafond en er stond een vreemde stalen constructie in een hoek. Het deed mij denken aan de documentaire Im Keller, waarin Oostenrijkers een kijkje geven in hun SM-kelders.

Ik geloof dat ik de buurman maar beter te vriend kan houden. Daarom houd ik mijn voordeur inmiddels braaf gesloten, lach ik vriendelijk naar de camera onder het balkon en zorg ik dat geen enkele hybride wagen zijn parkeerplek blokkeert. Wel moet ik elke ochtend mijn moeder bellen, zodat ze weet dat ik er nog ben. Er worden wel vaker lichamen in kelders gevonden in de buurt van België.

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: