Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Mooie gebouwen en onsterfelijkheid

Mooie gebouwen en onsterfelijkheid

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Donderdagavond rond negen uur. Wij komen met de bus terug van een ziekenbezoek in het AZM. Een file wijst op een opstopping aan het begin van de Tongersestraat. Vreemd op die tijd van de dag. Toen we eindelijk de bocht omkwamen bleek de rijweg vol uitgelaten mensen te staan. Zelfs stond er een cafétafeltje op het asfalt. In één keer was alles duidelijk. Het PAS, Parcours of Art and Science, was begonnen. Drie avonden lang een feestelijke, uitdagende en verkwikkelijke presentatie van wat de universiteit, maar ook de kunstopleidingen en de buurt te bieden hebben. Het kruispunt van vijf wegen aan het begin van de Tongersestraat vormt het centrum van het feest. Vol passanten en glasheffers. Zaterdag zijn N. en ik geweest. De openbare orde was weer hersteld. Er stond nu een verkeersregelaar met vermanend licht. Zou de burgemeester daar achter zitten? Rond tien uur passeerde ze ons. Opgetogen zei ze tegen bekenden: “Zo gaat het nu al drie avonden!”

Wij waren begonnen in een rustiger omgeving, Zwingelput 4. Ooit de Maastrichtse vestiging van de machtige Duitse Orde. Daarna lang de Nieuwenhof genoemd. Nu een geslaagd gerestaureerd pand onder de naam University College. De binnentuin is prachtig. Wie die betreedt, ziet een rustige regelmaat in bebouwing en beplanting. Hoog aan het grote muurvlak aan de andere zijde staat Jezus de Leraar. In het begin van de tachtiger jaren – de universiteit was nog geen tien jaar oud - heb ik met enkele bentgenoten geijverd het beeld niet te verwijderen. De toenmalige voorzitter van het college van bestuur had een prijzenswaardig strenge opvatting over de scheiding van kerk en staat. Een mens kan ook overdrijven. De uitstraling van die muur is geenszins katholiek meer. Meters lager hangt een spreuk die de kijker leert dat alles OK is of wordt.

We waren naar de Nieuwenhof gekomen voor een lezing over de techniek van de onsterfelijkheid door Jan de Boer, hoogleraar toegepaste celbiologie. Wij hebben daarvan veel opgestoken over nieuwe mogelijkheden om schade door veroudering te bestrijden met stamcellen en biomaterialen. Voor de  onsterfelijkheid moesten we terug naar de binnentuin. Daar speelde een Brussels saxofoonkwartet ANEMOS de sterren aan de hemel. Zomeravond, niet te druk, geen horeca, zo melodieus als maar mogelijk. Een potpourri van melodieën van Puccini verzoende mij zelfs met diens opera’s. Het was OK.

Hans Philipsen

PS Complimenten aan Jacques Reiners en zijn medewerkers                   

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: