Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Lachen met Duitsers

Lachen met Duitsers

Film: Toni Erdmann

Het verhaal: De gescheiden vader Winfried (Peter Simonischek) is vervreemd geraakt van zijn ambitieuze dochter Ines (Sandra Hüller), die als consultant lange dagen maakt in de top van het bedrijfsleven. Na de dood van zijn hond besluit Winfried zijn dochter – die op dat moment voor de CEO van een grote oliemaatschappij in Boekarest werkt – met een spontaan bezoekje te verrassen, maar Ines ziet haar vader liever gaan dan komen. In een waanzinnige poging om de band met zijn dochter te herstellen, besluit Winfried in Ines’ wereld te infiltreren als Toni Erdmann, een life coach voorzien van pruik, vals gebit en scheetkussen.

De film van het jaar, want:

- Dankzij onze eigen Germanicus wisten wij het natuurlijk al: met Duitsers valt wel degelijk te lachen. Een pruik, een vals gebit, een scheetkussen; op papier klinkt het als een boertige ‘lach-of-ik-schiet’-film, maar Toni Erdmann is een ontroerende, pijnlijk grappige en uiterst originele komedie over de liefde van een vader voor zijn dochter en over DNA dat kruipt waar het niet gaan kan.

- Regisseur Maren Ade maakt gebruik van een duivelse komische techniek: die van de plaatsvervangende schaamte.

- Het is verleidelijk om allerhande grappen uit de film te verklappen, maar ik zal me beperken tot de observatie dat Sandra Hüllers even kwetsbare als euforische vertolking van The greatest love of all van Whitney Houston je binnen drie minuten zowel doet lachen als huilen.

- Het acteerwerk is uit de buitencategorie: Peter Simonischek als Grote Melancholieke Reus en Sandra Hüller als bitsige carrièrevrouw laten een onuitwisbare indruk achter.

- De relatie tussen vader en dochter vormt het kloppende hart van Toni Erdmann, maar dankzij de speelduur van 162 minuten heeft de film ook nog intelligente observaties over de mores van het bedrijfsleven, seksisme op de werkvloer, en humor als reddingsboei in het leven in de aanbieding.

Toch nog een waarschuwing voor gevoelige kijkers, want:

- Toni Erdmann bevat een hotelkamerseksscène waarin er gemasturbeerd wordt over petitsfours. Kokosmakronen lijken me voor dat doel geschikter.

Het salomonsoordeel: Toni Erdmann was dé revelatie van het filmfestival in Cannes, maar stond na de prijsuitreiking met lege handen. Geen probleem, want tegen de tijd dat we allang vergeten zijn wie wel de prijzen van Cannes 2016 wonnen, zullen we ons 2016 nog altijd herinneren als het jaar van Toni Erdmann. De film van het jaar is gearriveerd.

Mark Vluggen

NB: Toni Erdmann opent op zaterdag 15 oktober het Grand Opening Festival van Lumière Cinema. Vanaf 10 november is de film dagelijks te zien.

 
 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)