Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Volgens mij was ik geen chagrijnige puber, maar misschien moet je dat aan mijn moeder vragen”

 “Volgens mij was ik geen chagrijnige puber, maar misschien moet je dat aan mijn moeder vragen”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Gerard van der Velden (21, Venray)/ tweedejaars Economics and Business/ sinds 2,5 jaar samen met Nienke/ woont in Maastricht

Tokio 2020, ik kom er aan. Dat is echt de grote droom, de ultieme beloning. Maar misschien wel wat ambitieus. Sinds drie jaar ben ik wedstrijdroeier bij Saurus. Eerst in een ploeg van vier, later alleen. Van de zomer ben ik naar het WK Studentenroeien in Polen geweest. Een fantastische ervaring. Het is zo groot, mensen komen vanuit Australia en Canada. Maar om mee te kunnen draaien met de top, moet ik technisch en fysiek nog een stuk sterker worden. Daar moet je veel tijd in investeren – ik train nu tien keer per week twee uur – en veel voor laten. Gelukkig vind ik trainen erg leuk en de spanning van de wedstrijd fantastisch. Het is verslavend.
Ik ben vernoemd naar… Mijn opa van vaderskant. Ik heb een goede band met al mijn opa’s en oma’s, ze woonden vroeger allemaal dicht bij ons de buurt. We zagen ze zeker een paar keer per week. Wij naar hen, zij naar ons. Mijn oma toverde altijd snoepjes uit haar jaszak tevoorschijn. Nu zie ik ze een stuk minder. Roeiwedstrijden zijn in het weekend, dus ik heb al moeite om mijn moeder regelmatig te zien.
Op mijn nachtkastje ligt.. The mind’s eye van Oliver Sacks, verhalen over mensen met een psychische stoornis. Bijvoorbeeld een vrouw wier hersenen de beelden die ze binnenkrijgt niet goed verwerken. Ze kan een krant voor een laptop aan zien. De schrijver probeert te ontdekken hoe zij leeft. Ik lees wel romans, maar non-fictie heeft de voorkeur. Vooral over economie, politiek en geschiedenis – ik vind het interessant om te zien hoe dingen vanuit het verleden zijn gegroeid.
Mijn vriendin klaagt dat ik geen tijd voor haar heb. Gelukkig niet. Zij zit ook bij Saurus, was vorig jaar wedstrijdcommissaris en coacht nu een ploeg, dus ze weet hoe het werkt. Ze staat volledig achter me. We leerden elkaar kennen toen zij de ‘stuur’ van onze boot was. Na een tijdje hebben we het de ploeggenoten verteld, die hadden al een vermoeden. Nienke is intelligent, ik kan heel prettig met haar praten en ze is heel open. Een mooie aanvulling op mijn gesloten Limburgse karakter.
Grootste ergernis? Mensen die hun mening geven zonder dat ze veel van het onderwerp weten. Een sterke mening hebben is prima, maar graag wel met onderbouwde argumenten.
Mijn broer en ik zijn twee handen op één buik. Ja, ik heb het heel leuk met hem. Altijd al, vroeger speelden we samen in de zandbak, later stonden we met z’n tweeën op het hockeyveld. Toen we een jaar of 15, 16 waren – hij is twee jaar ouder – waren we altijd aan het stoeien, elkaar tikken aan het geven. Gewoon voor de lol. Dat is iets wat je met je zussen – ik heb er twee, één ouder, één jonger – niet doet. Nu werkt hij in een restaurant op Bonaire dus moeten we het doen met What’s App en Skype. Ik heb er helaas nog niet het geld voor om hem op te zoeken.
Ik bel mijn moeder als… Ik bel haar voor de meest uiteenlopende zaken. Een praktische vraag of goed advies. Ik lijk meer op haar dan op mijn vader. Hij is een doener, wij zijn meer denkers. We delen de liefde voor de sport, mentale veerkracht – ik kan tijdens het trainen heel diep gaan, ook als het pijn doet – en onze bedachtzaamheid.
Ik was een chagrijnige puber. Volgens mij niet, maar misschien moet je dat aan mijn moeder vragen. Mijn ouders waren soepel als het om uitgaan ging, maar streng wat betreft school. Dat moest fatsoenlijk gedaan worden. Dat had ik ook wel nodig, ik was een tikje lui. Was het schoolwerk af, dan mocht je uit.
Ergste wat me ooit is overkomen. [Stilte] Dat mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar of vijftien was. Het zat er aan te komen, ze hadden vaak ruzie. Het contact met mijn vader is sindsdien slecht.
Over tien jaar… hoop ik terug te kijken op een mooie roeicarrière. Of ik daarvoor ook mijn studie zou stoppen? Dat vind ik heel moeilijk, ik denk dat ik dat pas echt weet als ik voor de keuze sta. Wat ik buiten roeien zou willen doen, weet ik trouwens nog niet. Ik koos voor International Business vanwege de inhoud, niet de toekomstige baan. Ik ben geswitcht naar Economics And Business na een negatief studieadvies doordat ik struikelde over Quantative Methods. Ondernemen lijkt me leuk, maar hoe dat er precies uit zou zien… Verder hoop ik nog samen te zijn met Nienke. Of we kinderen hebben? Poeh, dat duurt nog wel even. Wel een hond.
Op de bucket list. Op vakantie buiten Europa. Mijn ouders hadden een eigen bedrijf dus vroeger gingen we nooit lang weg. Ik ben heel benieuwd naar Noord-Amerika. De Westerse wereld, dus bekend, maar toch heel anders dan Europa.
Favoriete speelgoed als kind? Lego, absoluut. Eerst de gewone, later de technische variant. Ik was altijd bezig met grote projecten, een hotel of een museum bouwen.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)