Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik ben geboren op vrijdag de 13e, op de Wallen”

 “Ik ben geboren op vrijdag de 13e, op de Wallen”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Ronald Westra (60, Amsterdam)/ hoofddocent wis- en natuurkunde bij het Departement Data Science and Knowledge Engineering, sinds 2008/ getrouwd met Marijke, twee dochters: Janneke (21) en Annelies (18)/ woont in Bunde

Ik ben opgegroeid met Picasso en Dali. Klopt. Wij woonden op een steenworp van het Museumplein, in de Jan Luykenstraat. Mijn vader was ingenieur en mijn moeder werkte bij de rechtbank. Ze hielden beiden van kunst en namen mijn zus en mij al vroeg mee naar het museum. Ik kan het ze niet meer vragen, ze zijn allebei overleden, maar we liepen volgens mij elke week wel een keer het Rijks of het Stedelijk binnen. Ik heb heel vroege herinneringen aan de voluptueuze vrouwen van Rubens. Ik was vijf, denk ik. Mijn leven lang ben ik van kunst blijven houden. Ik word vaak gegrepen door kleur en vorm, zoals de langgerekte beelden van Modigliani, die een en al eenzaamheid uitstralen.
Ben je bijgelovig? Ik ben geboren op vrijdag de 13e, twee weken te vroeg. Mijn moeder zat in de spits in de tram toen ter hoogte van de Dam de vliezen braken. Net als nu stak ook toen niemand een hand uit. Ze is op eigen houtje naar de EHBO-post op de Warmoesstraat geschuifeld. Dus daar ben ik geboren, op de Wallen. Ik ben niet echt bijgelovig maar nummer 13 is voor mij zoiets als een geluksgetal.
Laatste roman? Mijn god, wat erg. Nu val ik door de mand. Dat is lang geleden. Het zal Elementaire deeltjes zijn geweest van Houellebecq. Ik lees zoveel wetenschappelijke stukken dat ik niet aan literatuur toekom. Terwijl ik het heerlijk vind om gegrepen te worden door een verhaal. Je leest de eerste regel en je bent verkocht. In een vakantiehuis in Bretagne, ik had geen boek meegenomen, pakte ik de Da Vinci Code uit de kast. Ik kon niet meer stoppen. 
Ik ben doodsbang voor... Eenzaamheid. Tegelijk ben ik graag alleen. Ik voel dan de volledige rust om alles te denken wat in me opkomt. Als ik in m’n eentje hardloop borrelen de meest originele ideeën in me op. In gezelschap voel ik me niet altijd vrij om te zeggen wat ik wil, kan ik last hebben van stress, van blokkades. Het heeft te maken met verlegenheid. Ik ben dan bezig met hoe ik overkom. Teamwork is dan ook niet mijn sterkste kant, wat niet handig is in een tijd dat werken in groepen van het hoogste belang wordt gevonden. In groepen neem ik vaak de rol van moderator op me, probeer de gesprekken in goede banen te leiden.
Amsterdam of Maastricht. Ai, weer zo’n moeilijke vraag. In de 27 jaar dat ik hier woon ben ik veel van Maastricht gaan houden. Niet alleen van de historische gebouwen maar ook van de mensen. Bijzonder vind ik dat iedereen dialect praat, van de loodgieter tot de gouverneur. In Amsterdam pas je daar wel voor op. Mijn ouders, die hoorden tot de ambitieuze middenklasse, moesten daar niets van hebben. In Amsterdam kom ik niet vaak meer, maar als ik er ben, gaat mijn hart open. Het is een compleet andere wereld, het Hollandse, het frisse, het ongedwongene. En vooral het nonconformistische. Ik voel me er in zekere zin vrijer.
Ik kijk terug op een prettige ontgroening. Nee hoor, ik ben nooit lid geweest van een studentenvereniging. Van brallerige koorballen draait mijn maag om. De domheid, de arrogantie, zich beter voelen dan de rest... De charme zit hem in het erbij horen. Ik ken dat verlangen ook maar toch is het niks voor mij. De keerzijde is namelijk de sociale controle. Ik ben een super-individualist.
Elke gek zijn gebrek. Ik praat vaak hardop tegen mezelf, meestal op momenten dat ik me ongeobserveerd voel. Wat maar al te vaak niet het geval blijkt. Staat er ineens een student je verbaasd aan te kijken. Thuis doe ik het ook. Toen mijn dochters in de puberteit zaten, schaamden ze zich voor me. ‘Niet doen’, beten ze me toe. Veel wiskundigen zijn geobserveerd door getallen. Ik ook. Als ik een getal zie, dan probeer ik daar altijd een regelmaat in te ontdekken. Ik ontbind ze bijvoorbeeld meteen in priemgetallen. Ik wil alles vereenvoudigen tot principes, schema’s. Ook mensen stop ik soms in hokjes qua gedrag. Kan ik er wel of geen contact mee krijgen bijvoorbeeld.
Hardrock of klassiek? Ik ben in de jaren zeventig opgegroeid met Deep Purple en Black Sabbath, pure nostalgie. Maar ik kies toch voor klassiek, voor de grote drie: Bach, Beethoven en Mozart. Ook Wagner hoort daar voor mij bij, heb ik een speciale relatie mee. Ik vind hem abject als persoon, een antisemitiet, een profiteur. Hij deed alsof hij homoseksueel was om in de smaak van koning Ludwig te geraken en geld van hem los te weken. Maar als componist waardeer ik Wagner zeer. Götterdämmerung vind ik echt fantastisch. Ik neem me weleens voor om de volle vier uur achter elkaar te beluisteren maar dat is nog nooit gelukt. En als ik het eenmaal heb gedraaid, dan heb ik er ook een tijdje genoeg van.
Mensbeeld. Positief. Vol vertrouwen. Ik vind het een voorrecht om met jonge mensen te werken. De meesten zijn zeer gemotiveerd en tonen veel interesse, ook als ze zich aanvankelijk recalcitrant opstellen. Ik laat ze op een waardige manier onderuitgaan, natuurkunde is nu eenmaal moeilijk. Ze komen zichzelf al snel tegen en ontdekken hun eigen zwakte, wat me gezond lijkt. Het is dan mooi om te zien hoe hun belangstelling en motivatie daarna ontluikt. 
Wat is het geheim van een goed huwelijk? Elkaar steeds opnieuw ontdekken, al komt dat er niet altijd van. Je hoort collega’s of vrienden een weekje Rome boeken, en denkt: potverdorie, moet ik ook doen. Maar workaholic als ik ben, sta ik er niet altijd bij stil.
Humor. Erg belangrijk. Met grappige mensen maak ik makkelijker contact. Ik strooi zelf ook met grappen in colleges, al is mijn repertoire eindig. Ik maak steeds vaker dezelfde grappen, tot bewuste versprekingen aan toe. Los daarvan vind ik het leuk om de cabaretier uit te hangen. Wie ik bewonder? Dan kom je toch al snel bij Freek uit, maar ook bij Toon Hermans.

 

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)