Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Senseo-pad in plaats van insulinespuit

Senseo-pad in plaats van insulinespuit

Samenwerking Nederland en Vlaanderen in regeneratieve geneeskunde

Het wordt een doorbraak genoemd voor patiënten met diabetes type 1: het geïmplanteerde ‘theezakje’ met insuline-producerende cellen dat de dagelijkse insulinespuit moet vervangen. De doorbraak zit hem vooral in de samenwerking die universiteiten, bedrijven, provincies en gezondheidsorganisaties eindelijk zijn aangegaan, zegt de Maastrichtse onderzoeker Aart van Apeldoorn. “En ik zou het eerder een Senseo-pad dan een theezakje noemen.”

Diabetes type 1 is een autoimmuunziekte. Bij deze patiënten – 150 duizend in Nederland - worden de zogeheten bètacellen in de alvleesklier, die insuline aanmaken, aangevallen door het eigen immuunsysteem. Patiënten spuiten elke dag insuline in om de bloedsuikerspiegel op niveau te houden.  Doen ze dat niet, dan kan dat leiden tot blindheid, beroerte, hartaandoeningen, niercomplicaties en zenuwbeschadigingen.

Wat nu al soms gebeurt, zegt Van Apeldoorn, is dat bètacellen van donoren via een katheter worden ingebracht in de lever. “Deze behandeling wordt niet breed toegepast omdat tweederde van de cellen binnen twee weken afsterft. De donorcellen worden vaak afgestoten, patiënten moeten daarom een leven lang medicijnen slikken. Bovendien zijn weinig donoren geschikt; om de kwaliteit van de cellen te behouden, moet de donor op de operatietafel overlijden en komen alleen mensen die hersendood zijn verklaard in aanmerking.”

In de nieuwe techniek komt er geen donor aan te pas. “We willen bètacellen uit stamcellen maken en die implanteren we, omgeven door een poreus vliesje, op een goed doorbloedde plek in het lichaam. De truc is dat die beschermhoes insuline en glucose moet doorlaten en tegelijk de agressieve immuuncellen dient tegen te houden. In de komende vijf jaar gaan we dit verder ontwikkelen. Als het goed is, hoeft het implantaat maar eens in de zeven jaar te worden vervangen.”

Behalve de UM doen de universiteiten van Leiden, Utrecht en de TU Eindhoven mee. “In het instituut MERLN gaan we postdocs aanstellen die voornamelijk onderzoek doen naar het implantaat.”

Er is al wat voorwerk gedaan, zegt Van Apeldoorn, die een paar maanden geleden nog een miljoen subsidie ontving van het internationale diabetesfonds JDRF. “We hebben de techniek bij muizen getest. Het werkte, de bloedglucosespiegel zakte meteen, maar het werkt nog niet optimaal. Het vliesje moet dunner en er moeten meer bètacellen in. Bovendien weten we nog niet wat er op de lange termijn gebeurt.”

Het implantaat is een mooi staaltje regeneratieve geneeskunde, waarbij alles draait om het herstellen van zieke of beschadigde weefsels en organen. “Nederland en België vormen de wereldtop op dit vlak”, zegt universiteitshoogleraar Clemens van Blitterswijk, tevens hoofd van MERLN. “Als je kijkt naar de citatiescores staat Nederland bovenaan.”

Op initiatief van de UM hebben Nederland en Vlaanderen - de premiers Mark Rutte en Geert Bourgeois - onlangs een verdrag ondertekend dat voorziet in een consortium van universiteiten, gezondheidsorganisaties, provincies en bedrijven. Het idee is dat vijfhonderd onderzoekers met een budget van 250 miljoen voor tien jaar gaan samenwerken aan in ieder geval nierziekten en osteoartritis. Voor de komende vier jaar hebben Nederlandse partijen al 18 miljoen toegezegd.

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: