Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“In mijn kamer houd ik werken en uitrusten gescheiden”

“In mijn kamer houd ik werken en uitrusten gescheiden”

Photographer:Fotograaf: Mignon Schichel

Oost, West, thuis best

Wie: Nina Achten, geneeskunde – en dwarsfluitstudent

Wijk: Boschstraatkwartier

Grootte studio: 25m2

Huur incl. g/w/l en internet: 328€ na aftrek huurtoeslag

Het gebouw is verrassend stil. “De begane grond is gereserveerd voor conservatoriumstudenten, naast me wonen nog vijf muzikanten. Maar je hoort elkaar niet en kunt op elk gewenst tijdstip oefenen.” De dikke witte muren van het voormalige pakhuis bieden een goede geluidsisolatie. En dat is essentieel, want behalve dwarsfluit studeert Nina Achten geneeskunde, waarvoor ze oorspronkelijk naar Maastricht kwam. Door haar coschappen kan ze alleen ’s avonds oefenen. “Ik wil eigenlijk niet de nadruk erop leggen dat ik twee studies doe. Veel mensen begrijpen het niet, zeggen: ga geld verdienen als arts, verspil geen tijd aan een studie waar je niet in verder wil. Maar ook al wil ik niet beroepsmusicus worden, straks als arts wil ik daarnaast toch nog fluit spelen. Om als fluitiste een hoger niveau te behalen moest ik lessen aan het conservatorium nemen.”

Haar kamer reflecteert de balans tussen werken en relaxen. Naast het raam bevindt zich een uitnodigende zithoek met bank, koffietafel en een grote kast als opbergruimte. Onder het plateau waarop ze slaapt staat een bureau, dat ze voor deze woning kocht om niet aan haar eettafel te hoeven werken. “Dat deed ik in mijn vorige kamer wel. Nu zit ik met mijn bureau tegen de muur aan, zodat ik niet naar de gezellige kant van mijn kamer kijk tijdens het studeren.” Haar spiegel, waarvoor ze staand fluit oefent, staat precies op de grens tussen het werk- en relaxgedeelte.

Alleen haar vele souvenirs zijn verspreid over de kamer. In de erker die de dikke muren vormen liggen verschillende kussens, waaronder een uiltje dat haar vriend in Engeland heeft gekocht, en er hangt een bolletjeslamp uit Reykjavík. Achten neemt van elke reis een souvenir mee: aan de kast hangt een rood/goud Indiaas kleed, in de deurpost een vrolijke slinger. Of ze iets betekenen weet ze niet, maar “ik hou wel van kleurrijke details!” Naast het bureau staat een Ikea-kast vol boeken, erbovenop cd’s en nog meer souvenirs. Een Venetiaans masker dat ze ooit kocht, een Chinese waaier van haar zusje, van haar oom en tante een tasje uit Peru, gelukspoppetjes en een panfluit, ook uit Zuid-Amerika. Maar: “Als hier brand uitbreekt red ik mijn dwarsfluit en een beertje dat ik al sinds mijn kindertijd heb. De rest is vervangbaar. Mijn souvenirs vind ik leuk, maar de herinneringen aan de reizen zijn toch belangrijker.”

Mignon Schichel

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: