Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Mythe: alleen een professional kan me helpen als ik een psychisch probleem heb

Mythe: alleen een professional kan me helpen als ik een psychisch probleem heb

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts/ Simone Golob

Naar het rijk der fabelen

Neem een man die lijdt aan pleinvrees, zegt Philippe Delespaul, hoogleraar zorginnovaties in de GGZ. “Die durft de deur niet meer uit, maar heeft zelf waarschijnlijk al van alles geprobeerd. Op de dagen dat hij zich goed voelde, heeft hij geprobeerd om boodschappen te doen. Al snel voelde hij het hart in z’n keel kloppen en keerde ontredderd en nat bent van het zweet terug naar huis. Eenmaal binnen denk je dan: dit lukt mij nooit alleen, hier moet een deskundige aan te pas komen.”

Dus het is helemaal geen vreemde gedachte, beaamt Delespaul. “Maar als je vervolgens in behandeling bent, merk je dat de oplossingen van de psycholoog of psychiater, die in de vakliteratuur heel gewichtig kan doen over zijn methoden en technieken, tamelijk alledaags zijn. Hun deskundigheid ligt in het publieke domein, waarmee ik bedoel dat de adviezen niet wezenlijk verschillen van die van vrienden of de buurvrouw.”

De buurvrouw? Die ligt gevoelig sinds minister Schippers in 2011 opmerkte dat niet ieder (levens)probleem in de behandelkamer aan bod hoeft te komen maar dat een gesprek met de buurvrouw ook kan helpen. Zo ongeveer alle psychologen, psychiaters en therapeuten stonden destijds op hun achterste poten, maar Delespaul vindt dat Schippers de plank niet volledig mis sloeg.

“Ik vergelijk het weleens met mensen die voor overgewicht naar de diëtist gaan. Wat krijgen ze daar te horen? Dat ze minder moeten eten of meer moeten bewegen. Zo ingewikkeld is het allemaal niet. En dat geldt ook voor de psychiater die een patiënt met pleinvrees op bezoek krijgt. Je moet naar buiten, zal die zeggen. En dat kan evengoed met een vriend of buurman.”

Dat laat onverlet dat een professional meerwaarde heeft. “De buurman haakt af als de patiënt, uit angst, een paar keer niet thuis geeft. De therapeut begrijpt dat. Bovendien kan die de ondertiteling van de stoornis lezen. Veel patiënten hebben geen idee waarvoor ze precies bang zijn. De therapeut kan achterhalen waarmee die vrees samenhangt. De een is bang om een hartaanval te krijgen op straat, de ander is ooit aangerand, of is bang om bekeken of uitgelachen te worden, weer anderen om aangesproken te worden en geen antwoord te kunnen geven. Die inzichten kunnen helpen om de angst te beteugelen.”

Toch pleit Delespaul ervoor om EHBO-cursussen in de wijken te organiseren om de kloof tussen de zorg van professionals en van vrienden, familie of buren te verkleinen. “Eén op de vier Nederlanders heeft een psychisch probleem. Iedereen kent wel iemand met klachten, je zou verwachten dat ze weten hoe te handelen. Toch hebben veel mensen daar moeite mee. In de cursus leer je geen wonderbaarlijke trucs, je leert op de eerste plaats dat je mensen niet in de steek moeten laten.”

Maurice Timmermans

 

Dit is een serie waarin wetenschappers misvattingen op hun vakgebied naar het rijk der fabelen verwijzen  

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)