Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Teleurgesteld

Teleurgesteld

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

“Maar wat zou je Sylvana Simons dan willen vragen?” vroeg ik.

“Waarom verpest jij een kinderfeestje?!” zei Tom.

“En met kinderfeestje bedoel je Sinterklaas?”

“Ja.”

“Hoe doet ze dat dan?”

“Nou, hoe meer je publiekelijk over het feest discussieert, hoe meer kinderen erachter komen dat de Sint niet bestaat.”

“Dus het maakt je niet echt uit wat zij over Zwarte Piet zegt bijvoorbeeld? Dat Zwarte Piet racistisch is?”

“Nee. Sterker nog, zíj maakt het racistisch. Soms moet je er niet teveel focus op leggen. Trouwens, het verhaal is toch dat de Zwarte Pieten zwart zijn door de roet?”

“Dus je vindt dat Sylvana te veel focus legt op de situatie?”

“Ja! Ze maakt letterlijk van een mug een olifantenroedel.”

“Maar Tom, wat zou je dan zeggen tegen alle mensen die beledigd zijn omdat Zwarte Piet ze bijvoorbeeld doet denken aan slavernij, aan ongelijkheid tussen blank en donker, etc.?”

“Nou, ‘stel je niet zo aan’ om te beginnen,” bemoeide Enzo zich met het gesprek. “Precies”, stond Tom hem bij, “‘mensen, denk er niet te veel over na, sommige dingen zijn nou eenmaal zo’”.

Enzo knikte instemmend. “Jij snapt het.”

Op dit soort momenten zou mijn moeder fel de discussie aangaan. Ze zou deze twee knaapjes uit Blaricum even vertellen hoe het werkelijk zat. Mijn vader zou de jongens waarschijnlijk grommend hebben aangehoord, en ze achteraf permanent voor gek hebben verklaard. Maar nu was ik twintig, uitwonend en officieel op mezelf aangewezen in dit soort discussies. “Je bent te lief geweest Cato, nu denken ze dat je ze gelijk geeft”, zei een vriendin later. Ze snoof. “Verschrikkelijk als blanke mensen zeggen dat zwarte mensen zich niet druk moeten maken om racisme.”

Mijn passieve houding van toen stelt mij nog steeds een beetje teleur. De vriendin had gelijk, ik had de jongens moeten uitleggen dat hun uitspraken ondoordacht klonken. Dat ze zich moesten verplaatsen in een ander vóór ze dit soort claims maakten. In plaats daarvan had ik ze bedankt voor de opheldering, en gezegd dat het duidelijk was hoe ze over de situatie dachten. Ze hadden elkaar nog net geen high five gegeven, maar de triomfantelijke grijns van Tom staat nog duidelijk op mijn netvlies. Ik had ze niet overtuigd. Was mijn nietsdoen net zo zorgwekkend als hun mening over racisme? 

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: