Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Lawaai grootste ergernis in universiteitsbibliotheek

Lawaai grootste ergernis in universiteitsbibliotheek

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Steekproef over gedrag in UB

MAASTRICHT. Meer dan de helft van honderd ondervraagde studenten heeft last van lawaai van anderen in de Maastrichtse universiteitsbibliotheek. Ongeveer een kwart ergert zich het meest aan het onnodig bezet houden van werkplekken. Wat ze liever zien? Stilte en concentratie. De bibliotheek wordt gewaardeerd als ontmoetingsplek.

Observant hield voorafgaand aan de tentamens in december een enquête onder honderd biebgangers. Het thema: het gedrag van medestudenten in de universiteitsbibliotheek.Wat is fijn, wat niet en spreek je de ander daarop aan? In de jongste Student Monitor van de UM, waarin studenten oordelen over de faciliteiten, wordt geklaagd over het geringe aantal studieplekken, maar ook het gedrag is een doorn in het oog voor sommigen. Een rechtenstudent schrijft: “Altijd druk en vol met mensen die plekken reserveren voor vrienden of een schrijfblok laten liggen om een tafel voor de hele dag te reserveren.” Aan de overkant van de Maas meent een psychologiestudent: “Te luid, alsof iemand opzettelijk probeert zoveel mogelijk ‘plek’ in te nemen, terwijl het continue nagalmen van geroezemoes blijft hangen.”

Observant benaderde studenten in de bibliotheek aan de Grote Looiersstraat en in Randwyck. Wat blijkt? Studenten strijken er niet alleen neer vlak voor tentamenweken; de meerderheid van de honderd geënquêteerden bezoekt de UB minstens één keer per week. Bijna de helft van de respondenten stoort zich één op de drie bezoeken aan het gedrag van medebezoekers. Acht procent – voornamelijk studenten die naar de Grote Looiersstraat gaan - zegt zich bij elk bezoek groen en geel te ergeren.

Uit de steekproef blijkt dat de lawaaiige medestudent met afstand voor de grootste overlast zorgt (57 procent). Ingrid Wijk, directeur van de UB: “In de binnenstad werken we, naar een idee van studenten, met een zichtbaar kleurensysteem in iedere ruimte. Rood betekent stilte. Oranje betekent werken, maar er mag best gesproken worden (telefoneren is niet toegestaan). Groen duidt op een groepssetting met tafels, er mag gediscussieerd worden. Drie weken voor de tentamens passen we de kleuren aan, gericht op meer zelfstudie en dus meer rust.”
Ongeveer een kwart ergert zich aan het onnodig bezet houden van werkplekken. Een ergernis die twee keer zo vaak voorkomt in de binnenstad. Wijk wijst op de zogenaamde break disks (waarop je aangeeft wanneer je bent vertrokken en terug zult zijn) die in Randwyck worden gebruikt. In de binnenstad zijn ze afgeschaft, “omdat sommigen er een loopje mee namen en omdat er wel eens rumoer ontstond als iemand te laat terugkwam en zijn studieplek kwijt was.”
Vijftien respondenten (waarvan veertien geënquêteerd in de binnenstad) willen, als antwoord op de vraag ‘welke huisregel zou je willen invoeren en hoe ‘, dat het personeel strikter optreedt, zowel op het gebied van geluidsoverlast als asociaal reserveergedrag. Ruim een derde wil strengere regels. “Strenger handhaven kan helaas juridisch niet”, reageert Wijk. “We mogen niet zomaar spullen weghalen en in bewaring nemen. Dan zijn wij aansprakelijk. En wat als iemand zegt dat er meer spullen lagen dan we hebben weggenomen? Ik denk dat de oplossing bij de studenten zelf ligt.” Datzelfde antwoord geldt voor de derde meest genoemde bron van irritatie: rondslingerend afval (7 procent). Dat is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de student en de UB, vindt Wijk.

Hoe gaan studenten met hun ergernis om? Meer dan de helft spreekt iemand aan op zijn gedrag. Zesendertig procent, waarvan een meerderheid studeert in Randwyck, doet er liever het zwijgen toe. Wijk verbaast zich hierover: “Met het PGO-systeem en de vaardigheden die ze hier leren, zou je wensen dat studenten elkaar op hun gedrag aanspreken.” En wat als de student zélf wordt aangesproken door een ander? Nog geen dertig studenten zeggen wel eens op hun gedrag te zijn aangesproken (in bijna alle gevallen op geluidsoverlast). Ze vinden dat meestal geen probleem of zelfs terecht. Iets minder dan de helft blaast stoom af bij een medestudent (die niet de overlast veroorzaakt). Slechts vier studenten doen een beroep op het bibliotheekpersoneel.

Wijk wijst tot slot op een gedragsexperiment over ‘badhanddoekjesgedrag’ dat in het najaar in de binnenstadbibliotheek werd uitgevoerd door een masterstudent psychologie. “Zij zocht een paar ruimtes uit waar ze teksten ophing die studenten bewust moesten maken van zijn of haar gedrag. Iets in de trant van: ‘Je bent niet goed bezig als je de werkplek bezet houdt maar er niet gaat werken’.” Volgens Wijk een nuttig experiment, maar het liet zien dat “deze interventies na vier dagen niet meer werken. Iedereen verviel in het oude patroon.”

Categories:Categorieën:
Tags:
ub

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: