Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Politiek is persoonlijk geworden

Politiek is persoonlijk geworden

Medewerkerscolumn

'Het persoonlijke is politiek', beweerden feministen in de jaren tachtig. Tegenwoordig is politiek vooral persoonlijk. "Het probleem is dat er alleen nog maar toon is, en geen debat", schreef NRC-columnist Bas Heijne vorige week. Met een variant daarop zou ik zeggen: het probleem is dat er vooral persoon is en geen debat.
Persoonlijke drijfveren worden door politici meer en meer benadrukt. Het gevolg van deze personifiëring is dat bij politieke meningsverschillen al gauw op de man wordt gespeeld.

Ik heb dat afgelopen maanden mogen ondervinden. In augustus heb ik een kritisch stuk geschreven over het plan van de SP voor een Nationaal Zorgfonds. Ik was niet de enige die kanttekeningen bij dit plan heeft gemaakt, ook andere economen hebben zich hierover kritisch uitgelaten. De SP reageerde op deze inhoudelijke kritiek met verdachtmakingen en insinuaties over belangenverstrengeling. Het SP-Tweede Kamerlid Ronald van Raak omschreef mij in een artikel als "een vooraanstaand VVD-lid". Hoewel onjuist, was dit tegelijk de meest positieve kwalificatie in het hele stuk van Van Raak. Een collega-econoom werd in hetzelfde stuk door Van Raak uitgemaakt voor bedrieger, een ander (ten onrechte) als iemand die financiële belangen bij het huidige zorgstelsel had.

Ronald van Raak was niet de enige die hard uithaalde. SP-Tweede Kamerlid Renske Leijten en SP-voorzitter Ron Meijer reageerden op dezelfde manier. Dit was weer aanleiding voor Twitteraars en reaguurders op sociale media om met scheldpartijen en verdachtmakingen er nog een schepje bovenop te doen.

Door op de persoon te spelen probeert de SP critici van hun plannen monddood te maken. Verdachtmakingen en insinuaties zijn een vorm van intimidatie om andersdenkenden het zwijgen op te leggen.

Ik schrijf met enige regelmaat opiniestukken over de zorg en het onderwijs. Ik vind dat deze vorm van kennisdeling tot de taak behoort van wetenschappers die uit publieke middelen worden betaald. Naar aanleiding van de verdachtmakingen van de SP heb ik me wel afgevraagd of ik daarmee moet doorgaan. Ik zit er niet op te wachten om me door Jan en alleman te laten uitschelden op sociale media.

Aan de andere kant wil ik niet zwichten voor de tirannie van de intimidatie. Dus heb ik in de kerstvakantie opnieuw een kritisch stuk geschreven over een SP-plan. Afwachten wat er nu weer over mijn hoofd wordt uitgestort...

Wim Groot, hoogleraar gezondheidseconomie en hoogleraar evidence based education

Categories:Categorieën:
Tags:
wim

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: