Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Op het eerste gezicht

Op het eerste gezicht

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Als ‘verliefdheid op het eerste gezicht’ bestaat, heb ik een probleem. Toegegeven, ik ben meestal best tevreden als ik in de spiegel kijk, maar dat is dan wel na een goede nachtrust, een laagje mascara en vooral alleen vanuit een aantal specifieke hoeken gezien. Helaas: dit soort omstandigheden is niet altijd aanwezig.

In de bieb bijvoorbeeld: ik krijg altijd zo’n moeilijk gezicht als ik me concentreer. Geen zwoele frons of sexy lip-byte, maar een opgerolde onderkin, een grimas door het onbewust bijten op de binnenkant van mijn wang en een doodse blik in mijn ogen. Ik weet dit omdat ik vaak het geluk heb in een studeerruimte vol ramen te zitten. Mijn weerspiegeling choqueert me: hè, zie ik er echt zo uit?

Nu is men over het algemeen ook niet op zoek naar een huwelijkskandidaat in de bieb, maar omdat ik daar mijn dagen slijt ben ik bang dat het daar (of in de supermarkt) toch echt moet gebeuren… En wat als ik er dan belabberd bijzit?

Ik las laatst dat verliefdheid niet alleen ontstaat door fysieke aantrekkingskracht, maar ook door positieve kennis over iemands karakter (vriendelijkheid, humor, eerlijkheid, etc.). Dit soort kennis is meestal een automatische aanname op basis van wat je ziet: een mooi meisje is uiteraard ook aardig, een knappe jongen is vast goudeerlijk. De attractiveness halo wordt het genoemd. Nu vind ik mezelf best aardig, maar door die concentratiegrimas gooi ik het hele aanname-proces in de war! Met mijn bieb-blik kan ik zo’n halo wel vergeten.

Ik denk zo vaak na over die eerste indruk, dat ik me vergeet af te vragen waarom het eigenlijk zo belangrijk voor me is. Aantrekkingskracht gaat er toch ook om dat je elkaar leert kennen en na een tijd samen steeds leukere dingen bij elkaar ontdekt? Waarom zegt niemand ooit: “Ja, het was liefde op het zeventiende gezicht, omdat Gerrit me daarvoor gewoon nog niet zoveel deed…”? Dat is toch ook meestal hoe het gaat? Wat herkenbaar is, is fijn. Wat je vaker hebt gezien, voelt vertrouwd. “Misschien moet je tevreden zijn met wat je hebt”, zei de jongen op wie ik verliefd was ooit voorzichtig. Hij heeft één arm minder dan ik, dus dat was misschien niet geheel onterecht opgemerkt.

Cato Boeschoten

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

2017-01-18: Lex van Marion
Je schrijft altijd mooie stukjes!

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: