Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Door de mand gevallen

Door de mand gevallen

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik snapte mezelf even niet zo goed. Nasim had mijn muntthee voor mij betaald en in plaats van dankbaar te zijn, irriteerde het me ontzettend. Normaal gesproken heb ik een zwak voor jongens die de deur voor je openhouden, je met hun auto op komen halen of je drankje betalen. Een vriendin uit Amsterdam noemt zichzelf in zulke situaties een ‘door de mand gevallen feminist’. Dat wil zeggen: in romantische setting transformeert ze van een zelfstandige vrouw die zelf betaalt in een zwijmelend meisje dat graag voor zich laat zorgen. Ik herkende het gevoel, maar dit keer zwijmelde ik niet. Ik was boos.

“Zo gaat het gewoon”, zei Nasim. “Ik ben een Arabische man, ik betaal voor de vrouw, anders is het een schande.” Ik moest denken aan een liedje van mijn favoriete zangeres, waarin wordt gezongen: I got it. I’m a man now – and  there’s nothing you can do to make me change my mind. Yes I’ve got it, I’m a man now. Moest ik voortaan dan maar accepteren dat ik hem te schande zou maken als ik zelf eens met de pinpas zou zwaaien? Ik weet dat zijn gebaar lief bedoeld was, maar ik voelde me niet serieus genomen. Hoe kon ik die macht teruggrijpen?

Inmiddels liepen we het café uit. Hij vroeg of ik nog steeds op dezelfde plek woonde en stond erop mij naar huis te brengen.  “Wat doe je straks?”, vroeg hij. “Mijn column schrijven”, zei ik. “Over mij?” Zijn triomfantelijke grijns deed bijna pijn, maar ik sloeg terug. “Ja, over jou, en over dat ik nooit mag betalen.” Grinnikend liep hij voor me uit en stopte bij de snackbar op de hoek. Ik zei dat ik geen honger had, maar hij bestelde toch: een kapsalon en een broodje falafel, die laatste was voor mij. De snackbareigenaar keek ons nieuwsgierig aan en mompelde iets in het Arabisch. “Hij vraagt of je mijn vriendinnetje bent”, grinnikte Nasim terwijl hij weer zijn portemonnee pakte en betaalde. Ik griste ons voedsel van de toonbank en beende richting de uitgang. Bij de deur draaide ik me om. “Zijn vriendinnetje? Nee hoor. Hij is een Arabische man, hij betaalt alleen maar voor me.”

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: