Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een tegengeluid in Trumpiaanse tijden

Een tegengeluid in Trumpiaanse tijden

Film: Moonlight

Verhaal: Moonlight vertelt in drie hoofdstukken het verhaal van de jonge zwarte man Chiron (als 9-jarige, 16-jarige en twintiger), in het bijzonder hoe hij worstelt met zijn seksuele geaardheid en hoe hij een plek in de wereld tracht te verwerven.

Als een betoverende nachtwandeling omdat:

  • Moonlight na de all-white-Oscar-uitreiking van het vorig jaar wellicht een gelegenheid tot rehabilitatie biedt. De eerste tekenen zijn niet slecht. De film verwierf zes nominaties voor de Golden Globes en verzilverde er uiteindelijk een, en niet de minst belangrijke: beste dramaproductie.
  • Er wordt geweldig geacteerd. Met name de drie acteurs die de verschillende fases van Chiron vertolken, te weten Alex R. Hibbert (9), Ashton Sanders (16) en Trevante Rhodes (de 20-jarige) zijn uitstekend.
  • Regisseur Barry Jenkins vertelt net zoveel met wat hij toont als met wat hij weglaat. Door te focussen op drie leeftijden accentueert Jenkins het verscheurde en versplinterde leven van Chiron. Door alle tragiek wordt zijn leven nooit helemaal meer heel, er zullen altijd stukken ontbreken.
  • de belangrijkste stereotypen worden vermeden. Een drugsdealer kan goede dingen doen en een moeder slechte. Dat maakt de een niet beter of slechter dan de andere, het maakt hen vooral menselijk.
  • de cameravoering, vaak lange en beweeglijke shots, is fraai en op momenten poëtisch en de muziekkeuze mag geïnspireerd genoemd worden.
  • het is een film met het hart op de goede plek. Het is zelfs een belangwekkende film doordat hij in deze Trumpiaanse tijden een belangrijk tegengeluid laat horen.

Als het huilen naar de maan, omdat:

  • door aankondigingen als ‘meesterwerk’ en ‘cinematografische ervaring’ de verwachtingen wel erg hoog gespannen zijn.
  • de waardering voor deze film lijkt ook een uiting van politiek correct gedrag. Als een soort van Wiedergutmachung na de witte dominantie bij de laatste Oscar-uitreiking. Met andere woorden: zou de film ook zo’n hoge waardering hebben gekregen als Chiron een blanke jongen was geweest?
  • de gefragmenteerde vertelstructuur, hoe legitiem ook, houdt je ook wel een beetje buiten de film.

Tenslotte: Moonlight is zonder twijfel een goede film. Hij is belangrijk en belangwekkend en op momenten meesterlijk. Maar er blijft een wereld van verschil tussen een meesterlijke film en een meesterwerk.

Jan Salden, docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)