Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

OPINIE: Weg met de selectie bij geneeskunde

OPINIE: Weg met de selectie bij geneeskunde

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Hij was jong en onzeker over wie hij was. Op zijn negentiende kreeg hij te horen dat hij zijn studie geneeskunde moest staken. Uiteindelijk werd prof. Cor Spreeuwenberg, onder andere oud-huisarts en oud-decaan van de faculteit gezondheidswetenschappen (nu onderdeel van de FHML), opnieuw toegelaten. Met zijn eigen weg in het achterhoofd en tegelijkertijd beseffend dat één zwaluw nog geen zomer maakt, betoogt hij: veel jonge mensen veranderen tussen hun 18e en 25e en daarom is het te vroeg om direct na de middelbare school te selecteren, en dat geldt des te meer voor jongens.

Voortbordurend op de opinie van Henk van Berkel in Observant van 19 januari mijn persoonlijke ervaring: In 1963 had ik, 19 jaar oud, aan de Universiteit van Amsterdam al een judicium abeundi (beslissing om de studie te staken) voor de studie geneeskunde te pakken. Hierop meldde ik me aan voor een opleiding tot officier gevechtsleiding bij de Koninklijke Luchtmacht waarvoor ik wel geschikt bleek te zijn en waar ik op 20-jarige leeftijd zelfstandig verantwoordelijk werd voor het veilig leiden van een vliegtuig en het kundig doen onderscheppen van andere vliegtuigen. Al snel liet ik me testen om te kijken of ik al tijdens de periode van mijn contract kon beginnen aan een opleiding om die na afloop af te maken. Uit de test kwam dat ik geschikt was voor 1. geneeskunde 2. wiskunde en 3. econometrie. Met dit resultaat in de hand en mijn verhaal wist ik - het was inmiddels 1965 - de decaan van de faculteit geneeskunde over te halen mij weer toe te laten tot de studie. Met de decaan en de luchtmacht werd afgesproken dat ik tot de zomer 1968 - als mijn contract afliep - gewoon mijn werk bij de luchtmacht zou doen en daarnaast zou proberen om via deeltentamens het propedeutisch examen te halen. Dat propedeutisch examen haalde ik al in 1966 en toen ik de luchtmacht in 1968 verliet had ik ook het kandidaatsexamen in mijn zak. Tijdens dit examen werd ik gevraagd om student-assistent bij anatomie te worden. In 1972 had ik de toen nog zevenjarige artsenopleiding met succes voltooid. Volgens mij is er op mijn arts-zijn weinig aan te merken geweest.

Hoe kwam het nu dat het met de studie aanvankelijk niet lukte? Ik was te jong en onzeker over wie ik was, moest erbij werken om aan geld te komen, wilde ontsnappen uit het milieu waaruit ik kwam maar had ook moeite met de omgang met de kinderen van artsen en juristen die de collegezaal bevolkten etc. Dat het snel beter met me ging kwam doordat het succes als gevechtsleider mij zelfvertrouwen gaf en de vriendschappelijke omgang met mijn collega's mij inspireerde.

Ik begrijp heel goed dat er geselecteerd moet worden en dat één casus onvoldoende basis is om beleid op te maken, maar ik ben er wel van overtuigd dat veel jonge mensen tussen hun 18e en 25e veranderen en dat het daarom te vroeg is om direct na de middelbare school te selecteren, en dat geldt des te meer voor jongens.

Cor Spreeuwenberg

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: