Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Dit is geen nieuwe aardbeving. Dit is een naschok”

“Dit is geen nieuwe aardbeving. Dit is een naschok”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Interim-directeur Hans Tromp over het nieuwe conflict bij de Facilitaire Dienst

Hans Tromp heeft zich voorbereid. Op de mogelijke vragen, en op de antwoorden. Die staan in een bestandje op zijn laptop, dus tijdens het interview kijkt hij zo nu en dan op het scherm en leest voor uit eigen werk. “Want ja, ik moet natuurlijk wel de goede antwoorden geven.”

Een jaar is hij nu bezig, zijn reorganisatieplannen zijn goedgekeurd door alle relevante instanties, waaronder de dienstraad van de Facilitaire Dienst (of Facility Services, FS). Zijn vertrek als interim-directeur is nakend, een nieuwe directeur zal binnen een paar weken worden benoemd, hij blijft tot die daadwerkelijk aan de slag gaat. Een paar maanden dus nog maar.

En dan vorige week ineens dit: een boze rondzendbrief binnen FS met daarin een stevige aanval van drie van de vijf leden van de dienstraad, het vertegenwoordigend orgaan waarmee hij periodiek overlegt. Ze beschuldigen hem er van dat hij voortdurend op de rem staat, dat hij een lid van de dienstraad het werken onmogelijk maakt, dat hij mensen intimideert. Wie hem in een rustige omgeving spreekt heeft moeite zich dat alles voor te stellen: een vriendelijke, misschien zelfs wel zachte man. Maar soms verstrakt zijn blik; er zijn dingen die hij zich niet laat welgevallen, dat is duidelijk.

Probleem bij dit interview: hij heeft de ruzie met de dienstraad in handen gelegd van het college van bestuur en iedereen binnen FS verzocht er de komende tijd zijn mond over te houden. Over de aanleiding van het probleem, de positie van de drie logistiekmedewerkers, en de beschuldigingen aan zijn adres. En dus geeft hij soms hele korte antwoorden, of lange, maar dan is het vaak minder een antwoord dan een geloofsbelijdenis: hoe goed het eigenlijk gaat met de dienst, dat er al veel veranderd is. Hij schrijft het ook al in de brief die hij zelf naar het personeel stuurde: “Ik zie een ander FS dan een jaar geleden. De houding is positiever, er wordt meer gelachen, we koken samen, werken samen in allerlei commissies, nieuwe functies zijn ontstaan, we willen onze positie weer versterken binnen deze universiteit.”

We koken samen?
Ja, een groepje van ongeveer vijftien mensen heeft in december een keer samen van alles gekookt, dat is de volgende dag bij een bijeenkomst opgegeten. Echt, er is zo veel positiviteit binnen de dienst.

Hoe zit het met de positie van die logistieke medewerkers? Die werken nu in AZM-ruimtes, en dat vinden ze niet fijn, zegt de dienstraad.
Niet fijn? O?

Je hebt toch wel met ze gesproken?
Ja natuurlijk. Maar ik ga er verder niets over zeggen. In een bijlage bij het reorganisatieplan staan de korte- en langetermijnafspraken over die afdeling, de dienstraad heeft het hele plan onderschreven. Ik wacht nu de geschillencommissie af, die moet oordelen of we ons eraan houden. En wat betreft het punt of hier sprake is van detachering naar het AZM: ik wil die detacheringsovereenkomst dan wel eens zien.

Kwam de dienstraadbrief als een verrassing?
Ja, inderdaad, ik had het niet verwacht. En ik baal er echt van, dat mag je gerust weten. Aan de andere kant: ik ben ingehuurd voor een netelige situatie, dan moet je niet gek kijken als je een keer geprikt wordt. Overigens, wie ik ook spreek binnen de dienst, iedereen baalt ervan. Ik denk dat deze dienstraad zich ook moet afvragen of ze nog wel synchroon lopen met hun achterban. Want FS is goed op weg, voor de reorganisatie hebben we van hoog tot laag informatie opgehaald, mensen zijn enthousiast aan de slag gegaan, heel veel mensen werken in allerlei commissies. Kijk, er is hier een crisis geweest in 2015 en ook nog wel ‘16, dat geeft spanningen, er zijn nog steeds effecten. Sommige mensen kunnen dat verleden niet loslaten, daar maak ik me wel zorgen over, dat ze de draai niet kunnen maken. Het wantrouwen jegens de leiding komt weer boven, dat zijn ingeslepen reacties. Dus het is duidelijk dat ik hier nog dingen te doen heb.

Je wordt intussen beschuldigd van intimidatie van dienstraadleden.
Maar ik weet niet wat ze ermee bedoelen. Intimideren is een zwaar woord hoor; wat maakt dat iemand zich geïntimideerd voelt? Kijk, er is één lid tegen wie ik gezegd heb dat ik hem niet meer onder vier ogen op mijn kamer wenste te spreken, wel als dienstraadslid bij dienstraadvergaderingen waar ook de andere leden bij aanwezig zijn en natuurlijk ook als medewerker over werkinhoudelijke dingen. Maar alleen met zijn leidinggevende erbij.

Hij zou gezegd hebben dat jij het ene zegt maar het andere doet. Jij vond dat hij je van leugens beschuldigde. Hoe erg is dat? Tegen bijvoorbeeld politici wordt zoiets voortdurend gezegd.
Precies, en daar kan ik ook wel tegen. Ik heb er goede redenen voor, meer zeg ik niet.

Maar het was dus erger dan dat?
(Hij knikt)

Je hebt het conflict aan het college van bestuur voorgelegd. Jij bent ingehuurd om rust binnen de dienst te brengen. Had je het niet intern moeten oplossen?
Ja, dat is in zekere zin mijn rol. Dat is me niet gelukt, heel jammer. Maar vergeet niet, de reorganisatie richt zich op de structuur; een organisatiecultuur veranderen is veel lastiger. Dat doe je niet in een jaar: mensen die elkaar feedback geven, open communiceren, niet de man maar de bal spelen, met kritiek kunnen omgaan. We hebben al een commissie cultuur met eigen mensen ingesteld, en we huren voor drie jaar een extern bureau in om dat te begeleiden. FS moet leren om anders met dingen te dealen. Zo had de dienstraad eerst naar de geschillencommissie moeten gaan voordat ze het vertrouwen in mij opzegden.

De dienstraad wilde ook een zetel in de benoemingscommissie voor de nieuwe directeur.
Dat vroegen ze toen de commissie al ongeveer aan het werk was. Maar goed, daar kun je nog overheen stappen. Alleen, toen we een oproep deden aan de medewerkers om zich te melden voor die commissie, heeft de raad niet gereageerd. Verder hebben ze natuurlijk een grote rol in de reorganisatie, maar de benoeming van de nieuwe directeur hoort daar niet bij, dat staat ook niet in hun reglement. Dus als ik ze dan toelaat in de benoemingscommissie kan voortaan elke dienstraad aan de UM daar een zetel in claimen. Dat wilde het college van bestuur niet. En als mensen het wel willen, moet eerst het dienstraadreglement veranderd worden.

Wanneer is er een nieuwe directeur?
Ik verwacht de benoeming over een week of drie. We hebben de laatste drie kandidaten een presentatie laten geven voor een groep van zo’n 25 FS-mensen, we gaven ze een casus over een toneelgezelschap in moeilijkheden, met de opdracht: presenteer je als hun redder. De een hield een heel technisch verhaal, een ander betrok de zaal erin, maakte verbinding. Het publiek gaf daarna feedback aan de benoemingscommissie. Dat werkte heel goed.

Hoe nu verder?
Ik wacht de uitkomst van de commissie af. En wat mij betreft kan ik rustig met de dienstraad over andere problemen praten, daar zie ik geen bezwaar. Iemand zei tegen me: we hebben in 2015 een aardbeving gehad - dit is geen nieuwe aardbeving, dit is een naschok. Zo zie ik het ook.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)