Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Wij sluiten iedere woensdag tweehonderd liter aan. Schrijf dat maar op, haha”

“Wij sluiten iedere woensdag tweehonderd liter aan. Schrijf dat maar op, haha”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Prof. Sandra Beurskens aan tafel bij onafhankelijk herendispuut Que Pasa

“Hebben jullie dat knisperend haardvuurtje niet aangemaakt? Jongens toch.” Halverwege de avond, als de biefstukjes in de pan liggen, stapt Marc van Gastel – bijnaam ‘Otto’- de huiskamer binnen. Hem hebben we nog niet eerder gezien. Joggingkleding, beetje pips. Nee, hij hoeft niets te eten. Hij is ziek, “mijn handen trillen nog een beetje”. Afgelopen vrijdag vierde hij zijn afscheidsfeestje met zijn vrienden van Que Pasa. De student International Business vertrekt voor zijn uitwisseling naar Praag. Terugkomen zal hij niet, dus ook zijn kamer boven de studentenkroeg aan de Boschstraat wordt leeggeruimd. “Het was een fantastisch feestje. Half acht ging ik slapen.” Blijkt dat hij op zaterdag en zondag ook nog de nodige biertjes heeft genuttigd. Geen wonder dat hij zich beroerd voelt. De gast van vanavond, prof. Sandra Beurskens, luistert geamuseerd.

‘Tinus’, ofwel Stijn van Pinxteren, zet zijn laptop gereed zodat er binnen de kortste keren een YouTube-haardvuurtje naar de televisie wordt gestreamd. De grote woonkeuken heeft het niet nodig, er is al sfeer genoeg door de enorme hoeveelheid spullen, posters, versiersels (Beurskens: “Zijn dat vastgeplakte tampons daar boven het raam?”) en andere dierbare troepjes die er waarschijnlijk al langer liggen dan de heren lid zijn. Op de zelfgemaakte bar branden dikke kaarsen, daarachter schitteren vintage tegeltjes aan de keukenwand, de stoffen en leren banken zijn versleten. Beurskens zakt er een beetje in weg, maar het deert haar niet. Ze is onder de indruk van de “eerlijke, lieve, open” jongens die haar meteen na binnenkomst verrassen met een stierenschedel. “Toch geen echte hè?” wil ze weten. “Denk het niet gezien de prijs”, lacht ‘sjaars’ Robbert van de Ven, sinds een paar maanden lid.  De stier is het dispuutslogo. Wie om zich heen kijkt, ziet wel meer schedels en hoorns uitgestald. Zelfs Brutus is present, een reusachtige behaarde stierenkop. “We zijn trots, mannelijk, onafhankelijk en daadkrachtig,” lacht Christian Bonants. Hij staat vanavond achter de pannen: een salade caprese wordt gevolgd door een biefstukje met aardappeltjes, broccoli en bloemkool. Griekse yoghurt is de afsluiter.

Beurskens, die de jongens een student proof plantje cadeau doet, wil alles weten: waarom ze Maastricht hebben gekozen, met wie ze de kroeg op de begane grond runnen, hun studiekeuze, en hoe het nu zit met die ontgroening.
Helemaal onbekend is ze niet met het studentenleven, “maar in mijn tijd telde Maastricht nog niet veel studentenhuizen, het begon een beetje te komen. Ik woonde eerst een jaar op kamers in Veldwezelt, daarna in Maastricht.” Beurskens, opgegroeid in Midden-Limburg, studeerde fysiotherapie en plakte er gezondheidswetenschappen achteraan. “Ik was op mijn 22e nog niet klaar om fulltime te gaan werken. Bovendien wilde ik verdieping.”
Afgelopen weekend verhuisde ze haar dochter naar Leiden. “Ze woont in een huis van Quintus en Augustinus met in totaal zo’n twintig studenten. Eerst zat ze er in onderhuur, maar nu mag ze blijven. Voorwaarde is wel dat ze volgend jaar lid wordt.” Het was niet gemakkelijk om in Leiden een kamer te krijgen, weet Beurskens. “Voordat haar studie begon, is ze een paar keer gaan hospiteren. Drie uur in de trein om vervolgens tussen vijftien anderen plaats te nemen en gekeurd te worden. Vreselijk.”

Kijkend naar het vertroebelde water in de vissenbak, vraagt Beurskens zich af hoe het met de huisdieren gaat. “Die bak moeten we schoonmaken, komt door het feestje van Otto en al dat gerook hier binnen,” klinkt het. Op de bak staat in grote letters: ‘Kalf’. Het visje heeft maar een maand geleefd. Van Gastel: “Kalf is uit het leven gefilterd. Het was een mooi visje, heel speciaal, half goud, half zwart. Maar Kalf bleek te klein voor het filter dat we in de bak hadden geïnstalleerd. Zat-ie er op een gegeven moment half in, vermorzeld.”
Que Pasa runt sinds 2010 studentencafé De Boschpoort, samen met de heren van Prometheus en Cerberus. Op woensdagavond is de kroeg tot aan de nok toe gevuld met heren- en damesdisputen. Ook Diablo staat op de borrellijst . Bonants: “ Waren zij het niet die in deze serie riepen dat ze op woensdagavond een fust van vijftig liter kopen? Wij sluiten iedere woensdag tweehonderd liter aan. Schrijf dat maar op, haha.”
“We drinken niet iedere dag mevrouw, we hebben discipline”, lacht Van Pinxteren. “We zijn geen comazuipers”, zegt Bonants. Gijs Claus, grinnikend: “Te duur.”
Een logische overgang: van bier naar liefdesleven. Van Pinxteren heeft al een tijdje een vriendin: als enige van het gezelschap. “Het is niet gemakkelijk om een vaste relatie te hebben tijdens je studententijd”, klinkt het. Lachend: “Je drinkt wat, je bent losser...”. Kortom: voordat je het weet sta je met een ander in een hoek van de kroeg. 

Nog zo’n mooi onderwerp: ontgroening. “Hoe zit dat?” wil Beurskens weten. “Dat heet bij ons de A-tijd.” Voor Van de Ven is het nog niet zo heel lang geleden. “Leuk was het niet, maar achteraf ben ik wel trots.” “Maar we doen geen extreem zware activiteiten”, zegt Van Pinxteren. “En we staan al helemaal niet op iemands hoofd.” “Mijn tijd was heftig”, zegt Van Gastel die vijf jaar lid was van het dispuut. “Weinig slapen, een wekenlange A-tijd. Dat pikken studenten nu niet meer, dan haken ze af. De mentaliteit is anders geworden.” Dus van een A-tijd van twaalf weken naar een A-tijd van ongeveer drie weken? De heren houden hun lippen stijf op elkaar. “Zeggen we niet. Dat hoort bij het mysterie.” Van de Ven: “Oké, je wordt niet kapot gemaakt, maar wel afgezeken.” Van Pinxteren: “Nee, dat heet opbouwende kritiek.”

Ps. Binnengekomen bericht van Beurskens: de stierenschedel krijgt een mooi plekje in het studentenhuis van haar dochter in Leiden.

Sandra Beurskens * 50 * hoogleraar ‘Doelgericht meten in de dagelijkse zorgpraktijk’ Universiteit Maastricht en lector gezondheidszorg Hogeschool Zuyd * getrouwd, twee dochters (18, 20) * woont in Eijsden

Christian Bonants * 20 * 1e jaars International Business UM * lid onafhankelijk herendispuut Que Pasa

Gijs Claus * 22 * 2e jaars International Business Zuyd * secretaris onafhankelijk herendispuut Que Pasa

Robbert van de Ven * 18 * eerstejaars fiscale economie UM * lid onafhankelijk herendispuut Que Pasa

Stijn van Pinxteren * 22 * tweedejaars International Business UM * lid onafhankelijk herendispuut Que Pasa

Score (maximum vijf sterren), gegeven door prof. Beurskens:

- Kwaliteit eten: 4 sterren “De broccoli was net iets te ver doorgekookt. En bij de caprese salade miste ik basilicum.” Robbert van de Ven: “Die was op!”

-Properheid: 4,5 sterren

-Gastvrijheid: 5 sterren

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)