Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Drie leuke bakjes

Drie leuke bakjes

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik had beloofd u op de hoogte te houden van de bewegingen op de Berg rond het bedreigde bestaan van de kantoorprullenbak. Want die moet dus weg, vindt de steeds sterkere milieulobby aan deze instelling. Daar schreef ik drie weken geleden een stukje over, over het verdriet van de Berg zal ik maar zeggen, want wij moeten straks om de haverklap ons zegenrijke werk onderbreken om onze afvaldingetjes weg te gaan gooien in centrale bakken die ergens ver weg op een gang staan. Gescheiden bakken, de gummetjes bij de gummetjes, de potloden bij de potloden, u begrijpt wat ik bedoel. En wij niet alleen, ook de leden van ons Hoge College van Bestuur! Alsof die er tijd voor hebben om elk mandarijnenschilletje, elke lege balpen, elke door de zenuwen verbogen paperclip - ze hebben een hard bestaan, onze leiders - een halve kilometer verderop in een aparte Kliko te deponeren! En ze kunnen niet alles aan de secretariaten overlaten hè, die draaien al overuren.

Maar goed, is er nieuws van de Berg, worden er acties voorbereid, stakingen, sit-ins? Nee, voorlopig niet. Want het spel gaat pas eind maart op de wagen. Dan komen er ‘s nachts groene mannetjes om onze prullenbakken te verduisteren en hier en daar op een gang een bescheiden milieupark neer te zetten. Ter vervanging.

Is er dan helemaal geen nieuws? Jawel! Want we zijn besproken in de universiteitsraad! Dat hoorde ik van de verslaggever die mijn stukjes wekelijks in ontvangst neemt, zogenaamd opkuist en ze in dit prachtblad plaatst. Want hij was aanwezig toen tegen het einde van de vergadering een vertegenwoordiger van het wetenschappelijk personeel het woord nam en een gloedvol betoog afstak. Volgens de verslaggever althans, ik heb het maar van horen zeggen. Het raadslid, vertelde hij, complimenteerde de studenten in de raad en daarbuiten, die zo enthousiast het thema van de duurzaamheid hebben opgepakt en proberen deze universiteit in groene richting te duwen. Het raadslid stak echter in één vloeiende beweging door een vermanende vinger op richting het personeel. Wij dus. Want wij doen er niet zo veel aan, aan het milieu, wij zijn lauw, niet enthousiast, vindt hij. En het toppunt van dit alles, lezers, was volgens dit raadslid mijn prullenbakkenstukje van drie weken geleden! Dat was “cynical” of “highly cynical”, mijn redacteur wist het niet meer precies. En als zodanig kennelijk exemplarisch voor de sfeer onder de medewerkers van deze prachtinstelling.

Wat moet ik daarop zeggen? Om te beginnen natuurlijk dat ik enorm gevleid ben dat mijn schrijfsels tot op het hoogste niveau gelezen worden. Dat kan niet iedereen zeggen. Vervolgens word ik toch door verdriet overmand. Want als ik iets niet wil zijn, is het wel cynisch. Cynisme, zo heb ik altijd geleerd, is goedkoop, is zuur, is een zwaktebod van emotioneel achtergebleven types die hun eigen frustraties projecteren op een vijandige wereld, of zoiets. Zelfs mevrouw B. zegt dat niet over mij, en dat wil heel wat zeggen hoor.

En hoe kan het cynisch zijn om historisch erfgoed te verdedigen? Of om de harde praktijk van het dagelijkse kantoorleven tegenover al te groen idealisme te plaatsen? Zeg nou zelf, beste collega’s binnen en buiten de Berg, zijn wij tegen duurzaamheid? Driewerf nee! Wij zijn voor! Maar we zijn niet voor onpraktische oplossingen. Wij, die nota bene onze lunch uit een plastic bakje aan het bureau nuttigen om geen minuut productiviteit te verspillen, zouden straks twintig keer per dag met vieze handen vol rommel naar het centrale verzamelpunt moeten lopen? Wij willen best afval scheiden, wij willen het alleen al op onze kamers kunnen doen. Waarom niet drie leuke geschakelde bakjes in de vensterbank? Wij moeten iets hebben om iets in te gooien. Het leven is al zwaar genoeg.

Albert Bergbroeder 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: