Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Generatiekloof

Generatiekloof

Mijn moeder probeert me ervan te overtuigen dat een mobieltje toch wel handig is. Dan kan ze me ten minste eens bellen. Ik heb een mobieltje gehad hoor, tot zo´n anderhalf jaar geleden. Toen kon het arme ding de nieuwste whatsapp versie niet meer downloaden: het was ‘outdated’. Ik naar de telefoonwinkel: met grote ogen keken ze naar het oudje, dat nog toetsjes had naast een ieniemini touchscreen. “Nee, mevrouw”, kreeg ik te horen, “zulk soort mobieltjes zijn er niet meer. U zult een nieuwe moeten kopen.”

Telefoons houden je bij over de actualiteit, over waar je vrienden zijn en wat ze doen – ze maken dat we ons verbonden voelen – zegt men. Ik zie het eerder andersom: telefoons verpesten het genieten van de kleine dingen, want die zie je over het hoofd als je op je alsmaar op je telefoon kijkt. Maar ze leren je ook geen spontaniteit of flexibiliteit.

Afgelopen jaar was ik in Montréal, Canada, en wilde ik naar de Worldcup langlaufen gaan. Mijn telefoon had het toen al een tijdje opgegeven. Ik had er afgesproken met een vriendin, haar telefoonnummer had ik niet. We hadden niet gezegd waar we elkaar zouden zien of wanneer precies, maar we dachten: we vinden elkaar wel. We vonden elkaar niet

Als iets, zoals toen in Montréal, niet helemaal loopt zoals verwacht, heb je zonder telefoon geen andere keus dan maar iets anders te gaan doen. Aangezien ik niet kan overleggen als ik iemand kwijt ben, of alweer iets ergens vergeten ben, moet ik improviseren. Het is misschien onhandig – dat geef ik toe – en heel soms zou ik willen dat ik even iemand zou kunnen ‘appen’, maar toch ben ik liever lekker rustig onbereikbaar dan dat ik me constant bewust ben van zo’n satelliet-zoekend ding in m’n broekzak.

Mijn moeder vertelt me dat ze niet meer zonder mobiel zou kunnen. Ik zeg dat ik het prima vind zonder, zo deed zij vroeger toch ook? Ze vraagt me of dit mijn uiting van tegendraadsheid is, of dat ik gewoon geen zin heb om gebeld te worden. Ik weet niet eens het antwoord. Wat wij hebben, mijn moeder en ik, is geen generatiekloof maar een generatieswitch.

Freya Tilleman

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)